0293

⬢⬢⬢

ตอนที่ 293 ธรรมปุณฑริก ตอนปลาย

กล่าวถึงคราวก่อน โจวชิง เรียกคืนร่างแยกทั้งเจ็ดที่ตนตัดออกมา อันได้แก่ กงกง, จู้หรง, โกวหมาง, หรู่โสว, เสวียนหมิง, โฮ่วถู่ และ ตี้เจียง ทั้งหมดร่วงพรูลงสู่แสงเมฆาบนศีรษะ เมื่อ โจวชิง เก็บแสงเมฆา ร่างแยกทั้งหลายก็ซ่อนเร้นไปโดยธรรมชาติ บนศีรษะกลับสู่ความว่างเปล่า ปราศจากสิ่งใดอีก

เมื่อ พระศากยมุนีพุทธะ เปิดมหางานธรรมปทุมณฑริกและส่งเทียบเชิญมา อีกทั้ง โจวชิง ยังได้รับปากกับพระ หลี่หนิง ผู้ส่งสาส์นไว้ด้วยตนเอง จึงจำต้องไปให้ได้ ในฐานะจักรพรรดิเทวะแห่งสำนักเต๋าผู้สง่างาม ย่อมไม่อาจกลับคำ

เมื่อกลับเข้าสู่ตำหนักเซียน โจวชิง ได้กล่าวกับศิษย์ผู้นั่งเบื้องล่างว่า “ข้าจะไปร่วมมหางานธรรมปุณฑริก กิจการภายในสำนักให้พวกเจ้าถือเอาคำตัดสินของอาจารย์หญิงเป็นหลักเถิด”

เวินหลานซิน, เหลียวเสี่ยวจิ้น และคนอื่น ๆ ต่างกล่าวว่า “ศิษย์จำได้แล้ว อาจารย์โปรดวางใจเถิด”

อวิ๋นเสีย กล่าวว่า “เวลานี้ถือว่าไม่มีเรื่องราวอันใด ข้ากุมค่ายกลดาราสวรรค์ไว้ อีกทั้งยังมีกรรไกรมังกรวารีทอง พัดกล้วยทิพย์ และเชือกมัดเซียน ต่อให้มีศัตรูที่แข็งแกร่งมาเยือน ก็จะทำให้มันไปแล้วไม่ได้กลับมาแน่ ที่น่าห่วงคือ ฉั่นฉั่น ที่อยู่ในทวีปชมพูทวีปใต้หายไปหนึ่งปีเต็มแล้ว ไม่รู้ว่าป่านนี้จะเป็นอย่างไรบ้าง”

จิ้งจอกตัวใหญ่อย่าง โจวเฉิน รีบกล่าวว่า “ขอบังอาจขอให้อาจารย์ใช้อิทธิฤทธิ์คำนวณดูสักหน่อย น้องสาวของข้าตอนนี้ยังสุขสบายดีอยู่หรือไม่?”