เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอสมุดโม่อวี่
⬢⬢⬢
ตอนที่ 282 เผชิญภัย (ตอนต้น)
โจวชิงเห็นบรรพจารย์แม่น้ำยมโลกจากไปก็ถอนหายใจออกมาด้วยความโล่งอกในทันที เขาคืนร่างเดิมแล้วทะยานขึ้นสู่ยอดเขาบุปผาผล แม้ว่าสถานที่แห่งนี้จะปะทะกับวายุคมเก้าชั้นฟ้า แต่มันก็ส่งผลต่อเซียนปฐพีที่มีตบะตื้นเขินเท่านั้น จะทำอะไรผู้ที่มีพลังอิทธิฤทธิ์สูงส่งเช่นเขาได้อย่างไร ด้านข้างนั้นกงกงและจู้หรงยืนแยกกัน ทั้งสองต่างมองดูนักพรตอู้คงที่หลับตาเงียบงัน เจ้าลิงเองก็คืนร่างเดิมแล้ว กระโดดโลดเต้นไปบนโขดหินใหญ่ แสยะเขี้ยวแยกเขี้ยว ในมือถือกระบองทุบตีไปทั่ว จนหินบนภูเขาที่ถูกวายุคมเป่าจนเป็นรูพรุนแตกละเอียดเป็นเสี่ยงๆ
ทั่วทั้งเขาบุปผาผลแม้หมอกสีเทาจะถูกขับไล่ไปหมดสิ้นแล้ว แสงอาทิตย์สาดส่องลงมา ทว่าบนชั้นน้ำแข็งกลับเต็มไปด้วยคราบเลือด ทัศนียภาพอันงดงามถูกทำลายลงโดยสิ้นเชิงจนไม่อาจทนดูได้ ทุกสิ่งทุกอย่างล้วนแสดงให้เห็นถึงวิธีการอันไร้ขอบเขตของบรรพจารย์แม่น้ำยมโลก ซึ่งทำให้โจวชิงรู้สึกหวาดกลัวจนหนาวไปถึงกระดูก
หงไหเอ๋อร์บังคับรถขับเคลื่อนลงมาถึงยอดเขา แล้วร้องเรียกท่านอาที่เจ็ด เจ้าลิงตัวนั้นจึงหยุดลงและตีลังกาหายลับไปในอาณาจักรอสูรเอาไหล อู้คงจึงกล่าวกับโจวชิงว่า “ท่านพี่ ท่านก็มาด้วยหรือ”
โจวชิงพยักหน้า “ข้ามาสายไป!”
“ข้าทำลายร่างแยกของคนผู้นั้น ส่วนที่เรียกข้าว่าพุทธะผู้พิชิตสงครามนั้นเข้าสู่แดนนิพพานไปแล้ว ช่างไม่ยอมเสียเปรียบแม้แต่น้อย! ยังต้องเรียกเก็บดอกเบี้ยคืนกลับไปด้วย” อู้คงหัวเราะ