เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอสมุดโม่อวี่
⬢⬢⬢
ตอนที่ 271 ความดีความชั่ว
“ข้าเคยได้ยินมาว่าบรรพจารย์แม่น้ำยมโลกมีพลังธรรมไร้ขอบเขต มีอิทธิฤทธิ์กว้างไกล ต่อให้เป็นเพียงร่างแยก ก็ไม่น่าจะกระจอกถึงเพียงนี้กระมัง?”
ร่างกายอันมหึมาของตี้เจียงสั่นไหวเปลี่ยนแปร กลายเป็นนักพรตที่มีไอความชั่วร้ายแผ่ซ่านไปทั่วร่าง หงไหเอ๋อร์เพิ่งเข้ามาเป็นศิษย์ได้ไม่นาน จึงยังไม่เคยเห็นอิทธิฤทธิ์อันช่ำชองของโจวชิงนั่นคือค่ายกลเทพอสูรสวรรค์ทั้งสิบสอง จึงไม่รู้จักร่างเดิมของตี้เจียงตนนี้ นึกเพียงว่าเป็นสัตว์ร้ายบรรพกาลชนิดหนึ่งที่บำเพ็ญเพียรจนสำเร็จมรรคผล
ทว่าเมื่อวานรปรากฏตัวขึ้น หงไหเอ๋อร์ไหนเลยจะไม่รู้จัก เมื่อเห็นบรรพจารย์แม่น้ำยมโลกถูกกระบองฟาดดับดิ้นในคราเดียว ก็ยินดีปรีดาขึ้นมาทันที “ที่แท้อาเจ็ดก็มานี่เอง มิน่าเล่าบรรพจารย์แม่น้ำยมโลกถึงได้ไม่ใช่คู่ต่อสู้ หากกระบองของอาเจ็ดหวดลงไปจังๆ ต่อให้เป็นพระพุทธเจ้าก็ต้องตายสถานเดียว”
หงไหเอ๋อร์รีบรุดเข้าไปหา แล้วทำความเคารพวานรนั้น “อาเจ็ด!”
วานรยังคงพันตูอยู่กับตี้เจียง มือหนึ่งกระชากคอเสื้อตี้เจียงไว้ อีกมือหนึ่งยกกระบองทำท่าจะฟาด “เจ้ามารร้าย นี่เจ้าสงสัยกระบองของตาแก่ข้าอย่างนั้นรึ? ดูท่าเมื่อครู่ที่หวดไปยี่สิบทีคงเบาไปสินะ งั้นข้าจะเอามาเคาะกะโหลกเจ้าอีกสักรอบ ให้เจ้าได้รู้ซึ้งถึงน้ำหนักที่แท้จริงของกระบองข้า”
ตี้เจียงรีบถอยหลังพลางกล่าว “ช้าก่อนๆ ข้ารู้แล้วว่ากระบองเจ้ามันร้ายกาจ ข้ายอมแพ้แล้วไม่ได้หรือ?”