0269

⬢⬢⬢

ตอนที่ 269 สูญเสียพรหมจรรย์ (ตอนจบ)

กล่าวถึงหงไหเอ๋อร์ที่เพ่งสายตามองสตรีเบื้องหน้า เห็นเพียงกลีบดอกไม้ร่วงหล่น โปรยปรายเต็มผืนฟ้า ท่ามกลางแสงเงาสีชมพู นางปลดเปลื้องผ้าแพรเบาบาง เผยให้เห็นแขนขาวดุจรากบัวและเรียวเท้าสีชมพูอ่อนที่เปลือยเปล่า ใบหน้าของนางงามพริ้งกว่าดอกท้อ ดวงตาดุจดอกไห่ถางสะท้อนไอฤดูใบไม้ผลิ สีสันนั้นเย้ายวนใจยิ่งนัก

ที่นี่คือแม่น้ำใต้ดินสายมืด ได้ยินเพียงเสียงน้ำกระเซ็นซัดสาด กระแสใต้น้ำเชี่ยวกราก น้ำเย็นจัดปะทะกัน ไอเยือกเย็นลึกล้ำแทรกซึมเข้ากระดูก ทั้งยังไร้แสงสว่างแม้แต่น้อย มืดมิดไปทั่ว หงไหเอ๋อร์มีปราณหยางแท้จากเพลิงเทพห้าเมธาห่อหุ้มร่างกาย แสงสีแดงฉานห่อหุ้มทั่วร่างไว้ ในรัศมีสิบวาไม่มีน้ำเย็นใดล้ำเข้ามาได้ บริเวณรอบข้างจึงสว่างไสวขึ้นมา ร่างของเขาประหนึ่งหยกสลัก สวมปลอกคอสีเงิน เสื้อแดงกางเกงแดง ประหนึ่งเทพเด็กจากสรวงสวรรค์

หยางเมี่ยวเมี่ยวเห็นไอระเหยจากน้ำรอบด้าน นอกแสงสีแดงมีม่านหมอกโอบล้อม ตรงกลางคือหงไหเอ๋อร์ที่ถือคันธนูไม้ ในธนูมีลูกธนูไม้เล็กๆ เรียงรายอยู่สิบดอก นางรู้ว่าเป็นศาสตราวิเศษ นางคือองค์หญิงหกสามสิบหกของจอมมารอสูรใหญ่ ศาสตราวิเศษที่มีอานุภาพร้ายแรงใดบ้างที่นางไม่เคยพบเห็น?