เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอสมุดโม่อวี่
⬢⬢⬢
ตอนที่ 267 สูญเสียพรหมจรรย์ (ตอนต้น)
ตอนที่ 267 สูญเสียพรหมจรรย์ (ตอนต้น)
ภายในตำหนักรับรองของภูเขามารร้อยตน ดนตรีเซียนบรรเลงก้องกังวาล สุราทิพย์และน้ำค้างหยกบริสุทธิ์ถูกรินรด ดอกไม้ประหลาดและผลไม้นานาพันธุ์ต่างถูกเหล่าสาวน้อยวัยแรกแย้มผู้โฉมสะคราญ ในชุดผ้าโปร่งสีชมพูบางเบา ถือถาดผลไม้แก้วผลึกส่งเข้าไปภายในตำหนัก
ภายในตำหนักรับรองภูเขามารร้อยตน เสียงดนตรีเซียนดังระงม เหล้าทิพย์และผลไม้ประหลาดล้วนถูกสาวงามวัยสะพรั่งในชุดแพรบางสีชมพูถือถาดผลไม้คริสตัลนำเข้าไปในตำหนัก เห็นได้ชัดว่าสายสืบทอดมารร้อยตนกำลังต้อนรับแขกผู้มีเกียรติ และแขกผู้นี้มีฐานะไม่ธรรมดา แม้แต่ศิษย์รุ่นที่สองอย่างนักพรตอสนีทมิฬ นักพรตมือพิษ นักพรตมารร้ายและศิษย์รักคนอื่น ๆ อีกหลายร้อยคนต่างก็ยังต้องยืนรอรับใช้ที่ด้านนอก จวบจนประตูวังยังเข้าไม่ได้ นับประสาอะไรกับธรรมราชันเซวียนหยวนศิษย์รุ่นที่สามผู้นี้
แม้แต่ประตูตำหนักยังก้าวเข้าไปไม่ได้ ยิ่งไม่ต้องกล่าวถึงศิษย์รุ่นที่สามอย่างธรรมราชันเซวียนหยวนผู้นี้เลย
ข้างภูเขามารร้อยตน มีภูเขาหินระเกะระกะแห่งหนึ่ง โขดหินประหลาดแหลมคม ต้นไม้โบราณรากขดพันกัน บนหน้าผากลางเขาแห่งหนึ่งมีลานกว้างขนาดหนึ่งหมู่ เบื้องหลังลานนั้นคือถ้ำมืดมิดสนิท
ถ้ำเช่นนี้พบเห็นได้ทั่วไป ภูเขาเล็ก ๆ โดยรอบรัศมีร้อยลี้ล้วนมีอยู่หลายสิบแห่ง ถ้ำเหล่านี้เป็นสถานที่พำนักและบำเพ็ญเพียรของศิษย์รุ่นล่างของภูเขามารร้อยตน
ไม่ได้เงียบสงบเหมือนถ้ำพำนักของเซียนบางคน อีกทั้งไม่ได้หรูหราอลังการหรืออบอวลไปด้วยปราณเซียน