0253

`

⬢⬢⬢

ตอนที่ 253: การทุบตีคู่รัก (ตอนจบ)

บนท้องฟ้ามีก้อนเมฆสีขาวลอยล่องไปอย่างเชื่องช้า สายลมพัดโชยสัมผัสใบหน้า นี่เป็นฤดูแห่งหญ้าเขียวขจีและนกขมิ้นส่งเสียงร้องรำทำเพลง ดวงอาทิตย์สีแดงดวงหนึ่งแขวนสูงตระหง่าน แต่กลับไม่ร้อนแรงแผดเผา ตรงกันข้ามกลับมีความนุ่มนวลอยู่บ้าง ทว่าเหล่าผู้บำเพ็ญเพียรกลับไม่ชอบสภาพอากาศเช่นนี้ พวกเขาต่างต้องการดูดซับแก่นแท้แห่งสุริยันจันทรา ขัดเกลาพลังจิตเทวะและพลังธรรม เสริมสร้างกายเนื้อ และโคจรพลังแท้ ยิ่งแสงอาทิตย์กล้าแข็งเท่าใด ก็ยิ่งดูดซับเพลิงแท้สุริยันได้มากเท่านั้น อากาศที่จืดชืดไม่ร้อนไม่หนาวเช่นนี้ กลับทำให้ต้องสิ้นเปลืองแรงงานไปไม่น้อย

เทพแม่ทัพจวี้หลิงใบหน้าเขียวเข้มแยกเขี้ยวโง้ง จมูกสิงโตปากกว้าง ร่างกายสูงหนึ่งจั้งหกฉื่อ รูปร่างกำยำแข็งแกร่งอย่างหาที่เปรียบไม่ได้ ผิวหนังมีสีดำขลับประดุจเหล็กกล้า ยืนอยู่ตรงหน้าผู้คนก็เปรียบเสมือนหอคอยเหล็ก ถือขวานเหล็กยาวหนึ่งจั้ง ด้ามขวานหนาเท่าปากชาม บนด้ามมีอักขระยันต์สลักเอาไว้ เทพอสนีทั้งสองต่างมีปากแหลม ด้านหลังมีปีกเนื้อหนึ่งคู่ มือถือยันต์สายฟ้า ส่วนยักษ์สากท้องปลาสองแม่ทัพต่างมีผ้าเหลืองพันกาย ทุกคนล้วนดูองอาจกล้าหาญ ติดตามหนาจาและโจวชิงที่อยู่ด้านหน้าไปอย่างใกล้ชิด