เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอสมุดโม่อวี่
⬢⬢⬢
ตอนที่ 239 ความแปรเปลี่ยน (ตอนปลาย)
นักพรตหญิงผู้นี้ถือแส้ปัดฝุ่น สวมอาภรณ์สีเขียวขาวลายแปดทิศเมฆามงคล สวมรองเท้าผ้าไหมปักเมฆ ใบหน้าดั่งกลีบดอกท้อ ด้านหลังมีสตรีเจ็ดนางอายุตั้งแต่ยี่สิบห้าถึงสิบเจ็ดปีลดหลั่นกันไป ทั้งหมดห่มผ้าบางเบา เผยให้เห็นฝ่าเท้าขาวสะอาดราวหิมะ และน่องเรียวกลมกลึงประหนึ่งหยกมันแพะ ดูน่าดึงดูดใจยิ่งนัก
เมื่อสตรีโฉมงามทั้งเจ็ดลงมาถึง ต่างยืนอยู่หลังนักพรตหญิงพลางจ้องมองมายังฝั่งของโจวชิง ต่างพากันกระซิบกระซาบด้วยถ้อยคำไม่ชัดเจน ประเดี๋ยวก็หยอกล้อหัวเราะต่อกระซิก ดวงตาที่ทอดมองเปี่ยมไปด้วยความออดอ้อนและเสน่ห์เหลือร้าย ปลายลิ้นที่เอ่ยออกมาล้วนเป็นวาจาที่อ่อนหวานประดุจน้ำผึ้ง ช่างเป็นกลิ่นอายของเด็กสาวแรกรุ่นโดยแท้
ครอบครัวสามคนของราชันมารกระทิงพร้อมด้วยเหล่าสาวใช้ยืนอยู่ข้างนักพรตหญิง อสูรเนตรทองหลบวารีสองตัวยังคงลอยอยู่บนฟ้าสูง ไม่ได้ลงมา ด้านเด็กน้อยที่สวมสร้อยคอวงแหวนทองกำลังจ้องมองโจวชิงด้วยความสงสัย ทว่าในดวงตากลับมีเปลวเพลิงวูบไหวเป็นระยะ
โจวชิงมองดูท่าทีที่มาเยือนแล้วขมวดคิ้วเล็กน้อย พระมารดาศักดิ์สิทธิ์อู๋ตังผู้นี้เป็นศิษย์ในสังกัดนิกายเจี๋ย ไม่ใช่อาคมทั่วไป ประมุขแห่งนิกายเจี๋ยอย่างนักพรตทงเทียนคือบรรพจารย์สามพิสุทธิ์ สถานะสูงส่งยิ่งนัก แม้ศึกสถาปนาเทพจะสูญเสียไปมาก แต่ถึงอย่างไรก็เป็นถึงระดับประมุขศาสนา ไม่ส่งผลกระทบต่อรากฐานแต่อย่างใด
ตราบใดที่เป็นระดับประมุขศาสนา โจวชิงย่อมมิอาจต่อกรได้เป็นอันขาด