เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอสมุดโม่อวี่
⬢⬢⬢
ตอนที่ 236 เจตนาสังหาร (ตอนต้น)
แสงเทวะห้าสีนี้แม้กระทั่งระฆังทองแดงยังถูกปัดกวาดเอาไปได้ โจวชิงย่อมรู้ดีถึงความร้ายกาจ แม้ในใจจะโกรธเกรี้ยวสุดขีด แต่ก็ไม่กล้าปล่อยให้แสงเทวะปัดกวาดถูกร่าง ทั้งไม่กล้าคลี่ธงยมราชออก เพราะเกรงจะถูกแสงเทวะปัดกวาดหายไป หลังจากโจวชิงโคจรการแปรเปลี่ยนตามมรรคาสวรรค์ ความเร็วของเขานับว่ารวดเร็วที่สุดในสามภพอย่างแท้จริง เขาย่อขนาดร่างกายลงจนเหลือเท่ามนุษย์ทั่วไป เคลื่อนไหวได้คล่องแคล่วดั่งใจนึก เพียงแค่นักพรตผู้นั้นขยับกิริยาเดียว เขาก็รู้แล้วว่าจะสะบัดแสงเทวะ จึงหลบหลีกได้ก่อนเสมอ พลางโต้ตอบรุกไล่เข้าใส่ใบหน้าของนักพรตผู้นั้นทุกกระบวนท่า ดุดันเหี้ยมโหดถึงที่สุด ขอเพียงถูกกรงเล็บตะปบเข้าสักครั้ง ย่อมหนีไม่พ้นต้องจบสิ้นด้วยสภาพไส้ทะลักท้องเหวอะหวะ
โจวชิงกว่าจะได้ระฆังมาไม่ใช่เรื่องง่าย ภายในยังเก็บรวบรวมศาสตราวิเศษโอสถทิพย์หลายโถงของราชามังกรเจียว ทั้งยังมีทหารวารีอีก 20,000 นาย ลาภผลมหาศาลมิอาจประเมินค่าได้ ทว่าเพียงพริบตาเดียว กลับหลุดมือไปตกอยู่ในมือผู้อื่น มีหรือจะไม่แค้นเคือง แต่ก็ยังโชคดีที่หลงเทียนและหลงตี้สองวาฬมังกรบรรพกาลนั้นถูกรุ้งดำม้วนกวาดไป พร้อมกับทรายผลึกสีน้ำเงิน ทั้งหมดได้เข้าไปอยู่ในธงยมราช เก็บซ่อนไว้อย่างดีเยี่ยม จึงไม่ถือว่าขาดทุนจนป่นปี้