0233

⬢⬢⬢

ตอนที่ 233 อดีตจักรพรรดิอสูร (ตอนจบ)

ในช่วงที่เหลียวเสี่ยวจิ้นฝึกหลอมร่างเทพโลหิตทั้งสิบสามตนนี้ในโลกมนุษย์ครั้งแรก พวกมันเป็นเพียงเงาสีเลือดจาง ๆ เท่านั้น แต่หลังจากมายังโลกเซียนปฐพี ผ่านมาได้สี่สิบปี เลี่ยวเสี่ยวจิ้นแทบจะเก็บตัวบำเพ็ญเพียรอยู่ตลอดเวลา โดยมีร่างเทพโลหิตคอยบ่มเพาะด้วยโลหิตแก่นแท้ของตนเองในร่างกาย

สายเลือดมหาแม่มดฉือโหยวในกายของเหลียวเสี่ยวจิ้นนั้นไม่ใช่เรื่องธรรมดา ร่างเทพโลหิตทั้งสิบสามตนผ่านการดูดซับมาสี่สิบปี จนวิวัฒนาการไปถึงขั้นที่น่าเหลือเชื่อ แทบจะบรรลุถึงขอบเขตสูงสุดของมารโลหิตไร้ลักษณ์ที่จารึกไว้ในพระสูตรเทพโลหิตแล้ว

ในแม่น้ำโลหิตแห่งยมโลกที่เต็มไปด้วยมลทินและไอชั่วร้ายจากสามภพ นับแต่โบราณกาลไม่ทราบว่าผ่านมากี่ปีกี่รุ่น โลหิตมลทินก้อนหนึ่งกลับบังเกิดสติปัญญา บำเพ็ญเพียรจนกลายเป็นปีศาจ ท่องเที่ยวไปทั่วสารทิศ และคิดค้นวิชาบำเพ็ญที่ไม่มีผู้ใดเหมือนวิชานี้ขึ้นมา ต่อมามารโลหิตตัวนี้ก็หายสาบสูญไป พระสูตรเทพโลหิตเล่มนี้จึงถูกเก็บไว้ในนรก บังเอิญที่เทพยมโลกหัววัวได้ไปครอบครอง แต่ยังมิทันได้ฝึกฝนก็ถูกโจวชิงสังหารด้วยแส้พิฆาตเทพเสียก่อน ถือเป็นโชคของเลี่ยวเสี่ยวจิ้นอย่างยิ่ง

ราชันอสรพิษเห็นเหลียวเสี่ยวจิ้นฟันแทงไม่เข้า ไม่รู้ว่าเป็นตัวประหลาดประเภทใด จึงรู้ว่าไม่อาจเอาชนะได้ คิดจะถอยกลับเข้าค่ายกล แล้วสั่งให้กองทัพทั้งสองฝ่ายเข้าตะลุมบอนกัน