0231

⬢⬢⬢

ตอนที่ 231 มหาอริยะสะกดสมุทร (ตอนปลาย)

ค่ำคืนนี้ ดวงดาราเต็มฟ้าสุกสว่างเป็นพิเศษ โดยเฉพาะดวงจันทร์นั้นดวงใหญ่กว่าที่เคยเป็นมามาก ราวกับลูกบอลขนาดยักษ์ที่แขวนอยู่บนศีรษะ ราวกับจะตกหล่นลงมาได้ทุกเมื่อ ทำให้ผู้คนเกิดภาพลวงตาประหนึ่งว่าเพียงแค่ยื่นมือออกไปก็สามารถสัมผัสถึงมันได้

เหล่าเซียนผู้มีพลังอิทธิฤทธิ์ถึงกับสามารถมองเห็นป่าต้นหอมหมื่นลี้ที่เติบโตอยู่บนนวลจันทร์ได้อย่างเลือนราง รวมถึงตำหนักจันทราเหมันต์ที่ถักทอขึ้นจากหยกขาวอันหรูหราทว่ากลับดูเย็นเยียบจับใจ

ประกายแสงสีครามใสที่เกือบจะมองเห็นได้ด้วยตาเปล่าพุ่งออกจากดวงจันทร์และหมู่ดารา มันเย็นเยียบและเงียบสงบราวกับน้ำค้างสวรรค์ ลอยละล่องอยู่ในอากาศสูง ก่อนจะถูกสายลมพัดกระจัดกระจายไปทั่ว สุดท้ายกลายเป็นแสงเงินราวน้ำฝนโปรยปรายลงมา สู่ภูเขาธารน้ำ เมืองศาลา และผืนป่าทุ่งหญ้า สุดท้ายหลอมรวมเข้ากับเส้นชีพจรแห่งปฐพีเบื้องล่าง ก่อเกิดเป็นพลังชีวิตไม่มีวันสิ้นสุด คอยหล่อเลี้ยงสรรพชีวิตทั้งมวล

ประชาชนในโลกปุถุชนไม่รู้ว่าเกิดเหตุอันใดขึ้น ต่างคิดว่าเป็นนิมิตมงคลจากสวรรค์ที่ทำให้สรรพสิ่งรุ่งเรือง จึงพากันจุดธูปอธิษฐานภาวนา

ทว่าเหล่าภูตผีปีศาจและผู้บำเพ็ญเต่ากลับดีใจจนคลุ้มคลั่ง เหล่าผู้บำเพ็ญเต่าที่มีสำนักในโลกเบื้องล่างต่างเข้าใจค่ายกลในการรวบรวมปราณวิญญาณแห่งสุริยันจันทรา จึงทุ่มสุดกำลังเพื่อเปิดค่ายกลในการกักเก็บ