0228

⬢⬢⬢

ตอนที่ 228 ภารกิจตายเอาดาบหน้า (ตอนต้น)

นอกสวรรค์สามสิบสามชั้นนั้น คือห้วงอวกาศอันกว้างใหญ่ไร้ขอบเขต ระยะทางไกลสุดขอบฟ้าก็ประดุจอยู่แค่ใกล้มือ ในห้วงมิติเล็ก ๆ แห่งหนึ่งอาจมีโลกมหาพันตั้งอยู่ ณ ที่นั้น ผู้มีอิทธิฤทธิ์ตระหนักลึกซึ้งล้วนอาศัยอยู่ภายในนั้นอย่างสุขสำราญ หากมิใช่สหายธรรมที่คุ้นเคยกัน ย่อมไม่มีทางหาถ้ำพำนักเซียนหรือขุนเขาเฉพาะเจาะจงพบได้เลย

นักพรตผู้มีรัศมีห้าสีเปล่งประกายอยู่เบื้องหลังผู้นั้นเดินทางออกมาจากถ้ำจันทร์เฉียงสามดาราแห่งภูเขาหลิงไถฟางชุ่น ร่างกายกลายเป็นสายรุ้งห้าสี ทะยานผ่านไปครึ่งชั่วยามจึงมาถึงแดนสวรรค์ แล้วจึงลงมายังโลกเซียนปฐพี ในระหว่างที่กำลังเดินทางอยู่นั้น จู่ ๆ ก็ได้ยินเสียงคนร้องเรียก

“ราชามยุรามรกต ท่านจะไปแห่งใด?”

ราชามยุรามรกตรีบหยุดร่างให้นิ่ง สนทนาอยู่บนท้องฟ้าแล้วเผยร่างจริงออก เห็นเพียงลำแสงสีทองโอบล้อมฉัตรแก้วประดับลอยมาจากน่านน้ำทิศประจิม กลิ่นหอมฟุ้งกระจาย รัศมีเจ็ดสีสาดส่อง ประกอบด้วยเสียงดนตรีสวรรค์และบทสวดมนต์ ประดุจเสียงกลองย่ำค่ำและระฆังย่ำรุ่ง

ลำแสงสีทองหยุดลงไม่ไกลนัก แล้วปรากฏร่างออกมา ข่งเซวียนเห็นสตรีผู้หนึ่งขี่สิงห์ขนทองอยู่ภายในฉัตรแก้วประดับ ด้านข้างมีเด็กชายและเด็กหญิงยืนกุมมืออยู่อย่างละคน เบื้องล่างคือแท่นบัวที่ก่อตัวจากเมฆมงคล กลีบบัวแต่ละกลีบเป็นสีรุ้ง ยิ่งขับเน้นให้ผู้มาเยือนดูไม่ธรรมดาขึ้นไปอีก

“ช่างเป็นขบวนที่ใหญ่โตจริง!” ข่งเซวียนพึมพำในใจ