เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอสมุดโม่อวี่
⬢⬢⬢
ตอนที่ 224 จารึกรากฐาน
เทพมารที่กดทับเจ้าหมาป่าเทพปัญญาศักดิ์สิทธิ์เอาไว้นั้นดูประหลาดตานัก มันมีรูปลักษณ์เป็นมนุษย์หน้าวิหค ด้านหลังมีปีกเนื้อสี่ข้างยื่นออกมา ปราศจากขนและมีสีแดงฉานไปทั่วทั้งร่าง เกล็ดสีแดงขนาดเท่าถังน้ำเรียงรายอยู่บนตัวแผ่นแล้วแผ่นเล่า เชื่อมต่อกันจนไร้ซึ่งช่องว่างแม้แต่น้อย มันมีกรงเล็บหกข้าง ด้านหน้าอกสองข้าง ด้านท้องสองข้าง และส่วนล่างถัดลงมาเป็นขาที่มีกรงเล็บดูคล้ายมนุษย์ยืนหยัดขึ้นมาอย่างองอาจด้วยความดุร้ายน่าเกรงขาม ร่างกายสูงใหญ่ถึงร้อยจั้งราวกับเป็นจ้าวเหนือหัวแห่งฟ้าดิน
มันใช้เท้าเพียงข้างเดียวปราบเจ้าหมาป่าเทพปัญญาศักดิ์สิทธิ์ให้นอนราบกับพื้น หมาป่าเทพปัญญาศักดิ์สิทธิ์รู้สึกเพียงว่าทั่วร่างของตนตึงแน่นราวกับถูกห่วงเหล็กรัดตรึงไว้แน่นหนา ไม่สามารถเหาะเหินเดินอากาศหรือแปรเปลี่ยนร่าง อีกทั้งยังไม่สามารถขยับเขยื้อนได้แม้แต่นิดเดียว แม้แต่ดวงจิตเทวะก็มิอาจหลุดลอยหลบหนีไปได้ หลังจากถูกอวิ๋นเสียใช้ศาสตราวิเศษปราบมารอย่างตราประทับพยัคฆ์มังกรฟาดลงที่จุดวังโคลน มันก็คืนร่างเดิมเป็นหมาป่าสีเงิน ขนทั่วร่างส่องประกายดุจแสงเงินไร้มลทินแวววาวบาดตา ตั้งแต่หัวจรดหางยาวราวหนึ่งจั้งห้าถึงหกเชี้ยะ เมื่อถูกกรงเล็บของเทพมารกดทับเอาไว้ก็ดูไม่ต่างจากลูกเจี๊ยบที่ถูกเหยี่ยวขยุ้มเอาไว้จนหมอบราบไปกับพื้น ไม่รู้ว่าความสูงหายไปไหนเหลือเพียงส่วนหัวกับหางที่โผล่พ้นออกมา มันดูอิดโรยและไร้เรี่ยวแรงราวกับอาการสาหัสปางตาย