เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอสมุดโม่อวี่
⬢⬢⬢
ตอนที่ 192 บรรพชนสยบพาหนะ (ต้น)
ธรรมราชันเซวียนหยวนเป็นผู้มีประสบการณ์กว้างขวาง ย่อมจดจำได้ว่าน้ำเต้าที่เจินเหรินหยวนหยวนสำแดงออกมานั้นคือศาสตราวิเศษชนิดใด อีกฝ่ายมีธงเหลืองแอปริคอตปกป้องกาย เท่ากับอยู่ในสถานะไร้พ่ายมาแต่ต้น ธรรมราชันเซวียนหยวนได้เค้นถามดวงจิตจากนักพรตเฒ่ากานจีจึงรู้ว่าสำนักคุนหลุนไม่มีอาวุธเวทโจมตีที่ร้ายกาจ อีกทั้งยังได้รับวิธีเปิดค่ายกลพิทักษ์ภูเขาคุนหลุนมา จึงได้ตัดสินใจเผชิญหน้าโดยตรง เพื่อความมั่นใจจึงได้วางค่ายกลแม่น้ำโลหิตเอาไว้อีกชั้น คิดในใจว่าด้วยความช่วยเหลือจากนักพรตเฒ่าจี๋อิน, ราชันหมีพลังมหึมา, คางคกหกเนตร และเวินหลานซิน เหล่ายอดฝีมือเหล่านี้ ย่อมสามารถกวาดล้างสำนักคุนหลุนได้ในคราวเดียว ยอดฝีมือเหล่านี้หากอยู่ในโลกผู้บำเพ็ญเต๋าแดนกลาง ล้วนเป็นจ้าวผู้ไร้พ่ายทั้งสิ้น แม้แต่เวินหลานซินที่มีตบะอ่อนแอที่สุดในหมู่พวกเขาก็ไม่ธรรมดา หากคนเหล่านี้ร่วมมือกัน ต่อให้เป็นเทพเซียนจากแดนสวรรค์ลงมาก็ยังถูกสังหารได้ จะต้องเกรงกลัวยอดฝีมือที่ซ่อนเร้นของคุนหลุนไปไฉน ใครจะไปรู้ว่าแม้นักพรตเฒ่ากานจีจะรู้ว่าตนมีอาจารย์อาที่ลึกลับท่านหนึ่ง แต่กลับไม่รู้เลยว่ามีศาสตราวิเศษอย่างธงเหลืองแอปริคอตและมีดบินสังหารเซียนอยู่ด้วย
นี่เป็นกฎของสำนักคุนหลุนเช่นกัน ที่ต้องรอให้เจินเหรินหยวนหยวนบรรลุมรรคผลเหินสู่สวรรค์เสียก่อนจึงจะถ่ายทอดศาสตราวิเศษสืบต่อกันไป เป็นเช่นนี้มาแต่ละรุ่นสู่แต่ละรุ่น