0190

⬢⬢⬢

ตอนที่ 190 สงครามระอุ (ตอนจบ)

“ต้องสืบให้เห็นกับตา แต่สถานที่แห่งนี้คือรากฐานสำคัญของคุนหลุน ทั้งยังวางรากฐานมาหลายพันปี ค่ายกลผนึกต้องห้ามนั้นมิใช่เรื่องล้อเล่น คงต้องระวังให้มาก อย่าได้ปล่อยให้เรือล่มในหนองทองจะรั่วไหล”

โจวชิงเห็นแสงโลหิตวูบไหวท่ามกลางกลุ่มหมอกขาวและเมฆเซียน ทั้งยังมีคลื่นปราณฟ้าดินสั่นไหวแผ่ออกมา เห็นได้ชัดว่ากำลังมีการต่อสู้กัน เขาจึงรีบตวัดไม้เท้าพฤกษาวิเศษเจ็ดรัตนะกลางอากาศ กรีดผ่ารอยแยกมิติแล้วมุดเข้าไป จากนั้นบริกรรมคาถาไม่กี่คำเพื่อสร้างมิติเมล็ดมัสตาร์ดขนาดจิ๋วขึ้นมา ซ่อนร่างของตนเองไว้อย่างมิดชิด ก่อนจะแผ่จิตวิญญาณอันแข็งแกร่งทะลุมิติออกไปสังเกตการณ์สถานการณ์ภายนอก แล้วเร้นกายแอบรุดหน้าไป

ยามนี้โจวชิงผ่านการฝึกฝนด้วยเพลิงกรรม พลังตบะบำเพ็ญบรรลุถึงขอบเขตคนกับฟ้าเป็นหนึ่งเดียวแล้ว เพียงบำเพ็ญเพียรอย่างหนักอีกสิบกว่าปี สั่งสมพลังงานให้เพียงพอก็สามารถทะลวงห้วงความว่าง บรรลุมรรคาเซียนสวรรค์ เข้าสู่ขอบเขตสูงสุดแห่งการหลอมสุญญะรวมมรรค ประกอบกับไม้เท้าพฤกษาวิเศษเจ็ดรัตนะในมือ รวมถึงศาสตราวิเศษผนึกเทพที่มีอานุภาพร้ายกาจมากมาย แม้เซียนบนสวรรค์ลงมาจุติ ก็ยังต้องชั่งใจ หากไม่ลองประมือกันก็คงไม่รู้ว่าใครเหนือใคร