เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอสมุดโม่อวี่
⬢⬢⬢
ตอนที่ 183 เจินเหรินโจวป้องศิษย์ (บน)
“ขอบคุณท่านประมุขมากที่ช่วยดูแลลูกศิษย์ทั้งสองของข้า รบกวนท่านมาหลายวัน อาตมาละอายใจยิ่งนัก!”
โจวชิงกล่าวด้วยวาจาสุภาพ ยิ่งนัก จากนั้นจึงใช้เนตรสวรรค์ตรวจสอบตบะของลูกศิษย์ทั้งสองอีกครา เขายิ่งรู้สึกยินดีเป็นล้นพ้น โจวเฉินได้เข้าสู่ระดับแปรเทพระยะต้นอย่างมั่นคงแล้ว ส่วนจิ้งจอกน้อยโจวช่านนั้นพัฒนาการรวดเร็วยิ่งกว่า นางเลื่อนจากระดับชักนำปราณระยะต้นขึ้นมาถึงระยะปลายได้อย่างรวดเร็ว จนสามารถเหินกระบี่บินได้แล้ว โจวชิงเห็นจิ้งจอกน้อยที่โผเข้ากอดตน ผิวพรรณของนางขาวผ่อง แฝงกลิ่นหอมจางๆ ประหนึ่งมวลบุปผา พลังแท้ทั่วร่างไหลเวียนผ่านเส้นลมปราณได้อย่างอิสระ
ในสายตาของโจวชิง เส้นลมปราณและแนวทางการไหลของพลังแท้ทั่วร่างจิ้งจอกน้อยปรากฏชัดแจ้ง โจวชิงยังสังเกตเห็นว่าภายในจุดวังโคลนของนางมีประกายแสงสีขาวสลับจางหายไป บางคราปรากฏสีทองจางๆ ใจกลางนั้นห่อหุ้มด้วยแก่นโอสถสีเขียวมรกต แสงสีขาวทองรวมตัวและแตกกระจายรอบแก่นโอสถอย่างไม่แน่นอน เมื่อเกาะกลุ่มกันก็ก่อตัวเป็นรูปร่างสัตว์คล้ายสุนัขจิ้งจอก โจวชิงรู้ดีว่านั่นคือรูปลักษณ์ดวงจิตเทวะที่จิ้งจอกน้อยกำลังจะก่อตัว ประกายแสงสีขาวทองนั้นคือพลังจิตสำนึกคิด หากรวมตัวจนสมบูรณ์นางก็จะเข้าสู่ระดับแปรเทพ