เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอสมุดโม่อวี่
⬢⬢⬢
ตอนที่ 178 ศิษย์อาจารย์พบกันอีกครา (ตอนต้น)
“ไม่ว่าใต้ตาน้ำสมุทรเหนือแห่งนี้จะผนึกอสูรร้ายหรือวิญญาณดุร้ายตัวใดไว้ ก็ล้วนไม่เกี่ยวข้องกับข้า ถึงแม้ข้าจะมีไข่มุกเทพหลบวารีที่พอจะฝืนลงไปได้ แต่ตอนนี้เรื่องยุ่งยากมีมากเกินไป ข้าไม่อยากหาเรื่องใส่ตัว รีบออกจากสถานที่ที่เต็มไปด้วยเรื่องราววุ่นวายนี้ไปโดยเร็วจะดีกว่า รอให้ตบะบำเพ็ญของข้าแก่กล้า หลอมศาสตราวิเศษที่ถนัดมือขึ้นมาได้สักหลายชิ้น แล้วค่อยไปยังยมโลกใต้พิภพเพื่อลบชื่อออกจากบัญชีเกิดตาย เมื่อถึงเวลานั้นสามภพไม่ก้าวก่าย ธาตุทั้งห้าไม่อาจแตะต้อง เสวยสุขในดินแดนอมตะนี้ได้ตลอดกาล ช่างเป็นความอิสระเสรีเพียงใด ยิ่งกว่าการขึ้นสวรรค์ไปเป็นมหาเซียนต้าเหลอเสียอีก”
โจวชิงและเซียนหญิงอวิ๋นเสียเดินมาถึงหน้ามหาตำหนักทองอร่ามแห่งหนึ่ง เห็นบานประตูสูงใหญ่หลายสิบจั้งปิดสนิท แสงสมบัติส่องประกายเรืองรอง ดูหนักแน่นมั่นคง บนบานประตูยังมีหมุดทองเหลืองขนาดเท่าชามข้าวจำนวนนับไม่ถ้วนเรียงรายตามตำแหน่งดวงดาวทั่วฟ้า ทั้งส่องแสงเป็นประกาย ทั้งยังมีกลุ่มหมอกม่วงมงคลล้อมรอบอย่างจาง ๆ สองข้างของบานประตูมีกระดาษยันต์สีทองแผ่นกว้างแปะเอาไว้ตั้งแต่บนลงล่าง บนนั้นวาดลวดลายวารีอัคคีวายุอสนีจำนวนนับไม่ถ้วน ส่งเสียงดั่งคลื่นทะเลซัดสาด ดูคล้ายเป็นค่ายกลผนึกที่ทรงพลัง ยิ่งกว่าผนึกของตำหนักวารีชางหลางอยู่หลายส่วน สมเป็นสถานที่ซ่อนสมบัติของเซียนแท้แห่งสำนักฉานเจี้ยวในยุคบรรพกาล พลังธรรมและพลังอิทธิฤทธิ์นั้น มิใช่สิ่งที่เซียนทั่วไปจะนำมาเปรียบเทียบได้เลย