0164

⬢⬢⬢

ตอนที่ 164 วิญญาณเร้นกระดูกขาว (ตอนปลาย)

หัวกระโหลกแตกกระจายออก แล้วพุ่งทะยานเป็นกลุ่มควันดำขนาดใหญ่ ทั้งหมดกลายเป็นรูปลักษณ์ภูตผีปีศาจร้าย ใบหน้าบิดเบี้ยวสยดสยอง เศษผงกระดูกสีขาวนับไม่ถ้วนกระจายสาดไปทั่วทุกทิศทาง โจวชิงยกต้นไม้วิเศษเจ็ดสมบัติขึ้นปัดกวาดอีกครา เบื้องหน้าพลันสว่างวาบ กลุ่มควันดำและเศษผงกระดูกล้วนถูกปราณมงคลและแสงเทพสลายหายไปกลายเป็นความว่างเปล่า

ในระหว่างที่ต้นไม้วิเศษเจ็ดสมบัติปัดกวาดนั้น พลิ้วไหวคล่องแคล่วไม่ทิ้งกลิ่นอายทางโลกแม้แต่น้อย ไม่มีความโอ่อ่ารุนแรงเหมือนสมบัติวิเศษชิ้นอื่นที่แสงสมบัติรุกรานผู้คนและแฝงไว้ด้วยไอสังหารอันดุดัน โจวชิงปัดกวาดเบาๆ ราวกับดีดฝุ่นละอองอย่างอิสระและสุขุม เยือกเย็นประดุจฐานะปรมาจารย์ผู้สูงส่งแห่งยุค