0149

⬢⬢⬢

ตอนที่ 149 พบกานจีอีกครา

“ที่แท้คือบรรพชนเทพครามแห่งกระจกแสงสว่างขั้วใต้ และราชันหมีพลังมหึมาแห่งตำหนักสุขาวดีขั้วเหนือ!”

นักพรตเฒ่าเสวียนอู่คารวะคนทั้งสองก่อนจะอธิบายให้นักพรตเฒ่าจี๋อินฟังว่า

“นักพรตเฒ่าจี๋อิน ท่านเข้าใจผิดแล้ว เรื่องการเปิดแสงตำหนักเซียนในทะเลเหนือที่พวกท่านกล่าวมานั้น ข้าพเจ้าไม่ทราบเรื่องจริง ๆ เพื่อนของข้าพเจ้าต้องการหลอมโอสถทอง โดยจำเป็นต้องใช้สาหร่ายมารโลหิตเป็นยาหลัก

เนื่องจากในทะเลตะวันตกของข้ามีวาฬเจียวขวางทาง ข้าพเจ้ารำลึกถึงมโนธรรมแห่งฟ้าดินที่มีต่อทุกสรรพสิ่ง จึงไม่อาจลงมือสังหารได้ทำได้เพียงอ้อมไปทางอื่น เมื่อผ่านถิ่นของท่านจึงได้พบมารร้ายตนนี้

บังเอิญพบการเปิดแสงตำหนักเซียนเข้าพอดี เดิมทีข้าพเจ้าไม่คิดก่อเรื่อง จึงได้หลบซ่อนตัวไว้เพื่อป้องกันไม่ให้สหายเต๋าเข้าใจผิด

ทว่ากลับถูกเสียงมารสะกดดวงจิตของบรรพชนเทพครามกระตุ้นให้ม่านแสงวิเศษคุ้มกายของข้าพเจ้าสำแดงออก จึงจำเป็นต้องออกมาพบ

สหายเต๋ากล่าวหาว่าข้าพเจ้าแอบสอดแนม ดูจะกล่าวเกินจริงไปสักนิด อย่าว่าแต่ข้าพเจ้ามีถ้ำพำนักของตนเองอยู่แล้ว

ต่อให้เป็นการเปิดแสงตำหนักเซียน แต่มันก็มิใช่สมบัติของใครคนใดคนหนึ่ง ผู้ใดมีวาสนาเซียนก็ย่อมได้รับไป