0143

⬢⬢⬢

ตอนที่ 143: โอสถทองหลอมดวงจิต (ตอนปลาย)

“ร้ายกาจจริง ๆ! โชคดีที่กายเนื้อของข้ามีแก่นสารวารีกุ่ยคุ้มกาย มิเช่นนั้นเพียงชั่วพริบตาเดียวนี้ ข้าคงถูกบดขยี้จนกลายเป็นก้อนเนื้อบดไปแล้ว”

โจวชิงขบกรามสั่น ตัวสั่นเทาเล็กน้อย แรงกดดันมหาศาลถาโถมเข้ามาจากแปดขั้วฟ้าดินอย่างไม่มีช่องว่าง ม่านพลังแท้สีทองจาง ๆ ส่งเสียงดังกรอบแกรบต่อเนื่อง ราวกับมีแนวโน้มว่าจะแตกสลาย

ครั้งนี้โจวชิงเสียทีเข้าให้แล้ว ตำหนักวารีชางหลางตั้งอยู่ลึกลงไปในใต้ทะเลหมื่นศอก แรงดันน้ำหาใดเปรียบ ด้วยกำลังพลังแท้ในกายเนื้อของโจวชิงยามนี้ หากไม่พึ่งพาสมบัติวิเศษ ย่อมต้องขาดทุนย่อยยับเป็นแน่

เซียนหญิงอวิ๋นเสียเห็นดังนั้น กระบี่ชิงหนีก็หลุดออกจากมือแล้วแตกออกเป็นสาย เข็มธรรมไท่ซวีกว่าแสนเล่มโถมเข้าเสริมกำลังบนม่านพลังแท้ ทั้งสองร่วมมือกันสถานการณ์จึงดีขึ้นมาก ถึงกระนั้นก็ยังค่อนข้างฝืดเคือง

กระบี่ชิงหนีมีทั้งพลังจู่โจมและป้องกันในหนึ่งเดียว อานุภาพร้ายกาจยิ่ง ทว่าภายใต้แรงกดดันอันไร้ช่องว่างนี้ แสงพิสุทธิ์ที่ถักทอจากเข็มธรรมไท่ซวีกลับถูกกดทับจนหม่นแสงลง ส่วนม่านพลังแท้สีทองจาง ๆ กลับมั่นคงขึ้นมากทีเดียว