0129

⬢⬢⬢

ตอนที่ 129 เทพหยินและเทพแห่งโชคลาภ

เมื่อได้ยินเทพหยินวัวเรียกร้องขอสมบัติ โจวชิงก็เผลอขยำเชือกมัดเซียนที่ซ่อนอยู่ในแขนเสื้อแน่นด้วยสัญชาตญาณ พลางกลัวว่าเทพวัวตัวนี้จะค้นพบเข้า

โจวชิงเคยเห็นอานุภาพของเชือกมัดเซียนมาแล้ว ต่อให้เป็นยอดฝีมือระดับสี่ธรรมราชันก็ยังถูกมัดจนขยับไม่ได้โดยไม่อาจขัดขืนตัวเขาเพิ่งจะได้มันมายังไม่ทันจะอุ่นมือเลย หากต้องส่งมอบมันไปเช่นนี้ สู้เฉือนเนื้อตัวเองเสียยังจะรู้สึกสบายใจกว่า โดยเฉพาะเชือกมัดเซียนนี้เป็นศาสตราวิเศษที่ดีที่สุดในการรับมือกับสำนักคุนหลุน ไม่เหมือนดาบแปรโลหิตที่มักจะส่งผลสะท้อนกลับสร้างความเสียหายให้ศัตรูหนึ่่งพันเจ็บตัวแปดร้อย และไม่เหมือนแส้พิฆาตเทพที่แสดงอานุภาพได้เพียงน้อยนิดจนไม่อาจนำไปใช้รับมือกับพวกยอดฝีมือผืนป่ามดของคุนหลุนได้เลย

โจวชิงคำนวณในใจอย่างรวดเร็ว เขาซ่อนแส้พิฆาตเทพไว้ในระดับที่ลึกล้ำยิ่งขึ้นในมิติ หากเทพวัวผู้นี้ต้องการเชือกมัดเซียนจริงๆ โจวชิงก็คงต้องยอมเสี่ยง แส้พิฆาตเทพนี้ขนานนามว่าพิฆาตเทพ ชื่อนี้ย่อมไม่ได้มาลอยๆ ในศึกสถาปนาเทพทุกศาสตราต่างมีชื่อเสียงและคุณสมบัติที่คู่ควร แม้เทพวัวผู้นี้จะนับว่าเป็นเทพหยินแห่งยมโลกผู้ทรงพลัง แต่ถึงโจวชิงจะใช้ธรรมกายก็คงมิอาจเป็นคู่ต่อสู้ได้ เขาจึงต้องฝากความหวังไว้กับแส้พิฆาตเทพนี้เท่านั้น