0094

⬢⬢⬢

ตอนที่ 94 คุนหลุนสิ้นประมุข (ตอนต้น)

โจวชิงไม่แยแสสายตาที่คมกริบดุจมีดของนักพรตเฒ่ากานจีแม้แต่น้อย เขาไม่ตอบคำถาม กลับหันไปทำความเคารพเซียนหญิงอวิ๋นเสียพลางกล่าวว่า “สหายอวิ๋นเสีย อาตมามีเรื่องอยากขอร้องให้ท่านช่วยสักอย่าง ไม่ทราบว่าจะตกลงได้หรือไม่”

เซียนหญิงอวิ๋นเสียเพิ่งเริ่มฟื้นตัวจากสถานการณ์น่ากระอักกระอ่วนเมื่อครู่ ใบหน้าสวยที่เคยแดงก่ำยังคงหลงเหลือสีระเรื่ออยู่บ้าง นางไม่มีท่าทีเย็นชาเช่นดั่งทุกที ดูอ่อนหวานชวนมองยิ่งนัก ยามนี้เมื่อโจวชิงเอ่ยปากสื่อสารกับนางกะทันหัน หัวใจดวงน้อยของนางก็เต้นระรัวราวกับลูกกวางตื่นตระหนก ใบหน้ายิ่งแดงซ่านจนถึงหู นางอึกอักไม่เป็นภาษา จะเอื้อนเอ่ยวาจาใดออกมาได้อีก

เซียนหญิงเจ็ดสีที่ยืนดูอยู่ด้านข้างได้แต่ส่ายหน้าอย่างอ่อนใจ รีบก้าวเข้าไปตอบแทนว่า “ท่านเจินเหรินโจว ท่านกล่าวเช่นนั้นได้เยี่ยงไร ตอนจัดการกับห้าพเนจรแห่งแดนตะวันตกก ท่านได้ให้ความช่วยเหลือพวกเรา ตำหนักมหาอิสระของพวกเราซาบซึ้งใจยิ่งนัก มีสิ่งใดโปรดบัญชามาได้เลย”

“บรรดาลูกศิษย์ของอาตมากลุ่มนี้เพิ่งเริ่มต้นบำเพ็ญได้ไม่นาน ฝากเจ้าช่วยดูแลพวกเขาที อาวุธวิเศษของเจ้าถนัดด้านการป้องกัน อาตมาจึงวางใจได้”