0050

⬢⬢⬢

ตอนที่ 50 ผู้มีพลังพิเศษ (ตอนปลาย)

แม้ศิษย์สำนักเต๋าเหล่านี้จะมีแนวคิดเปิดกว้างไปนานแล้ว จนทิ้งขนบธรรมเนียมดั้งเดิมของนักพรตไปจนหมดสิ้น แต่ละคนแต่งกายนำสมัยกันยิ่งกว่าใคร ทว่านาน ๆ ครั้งก็ยังมีศิษย์ที่หัวโบราณอยู่บ้าง อาภรณ์นักพรตส่วนใหญ่เป็นสีผ้าดิบ สีเทาน้ำตาล อย่างดีที่สุดก็แค่สีเหลืองอ่อน แต่คนอย่างธรรมราชันเซวียนหยวนที่สวมชุดสีทองสุกสกาว แถมด้านหลังยังมีลวดลายแผนภาพไทเก๊กที่ปักด้วยไหมทองคำขาวเช่นนี้ สำหรับโจวเจี้ยนอู่นั้น นี่เป็นอาภรณ์นักพรตที่โอ้อวดที่สุดเท่าที่เขาเคยพบเห็นมา

อาภรณ์นักพรตที่โอ้อวดถึงเพียงนี้ โจวเจี้ยนอู่ยังไม่เคยพบเห็นมาก่อน

ด้วยความไวต่อสัญชาตญาณในอาชีพการงาน โจวเจี้ยนอู่รู้ดีว่าชายหนุ่มผู้นี้มิใช่พวกนักเลงหัวไม้ที่ชอบทำตัวเท่ไปวัน ๆ อย่างแน่นอน เขาจึงแอบสะกดรอยตามทั้งสองคนไปอย่างเงียบ ๆ