0045

⬢⬢⬢

ตอนที่ 45 ธรรมราชันเซวียนหยวน

ชายหนุ่มไม่ได้อาศัยพลังภายนอกใด ๆ เขาลอยตัวอยู่บนอากาศสูงหลายพันจ้าง เมฆขาวแต่ละก้อนพัดผ่านใต้ฝ่าเท้าไปโดยไม่ใช้มนตราพรางกายเพื่อซ่อนร่างของตนแม้แต่น้อย นับว่ากล้าหาญยิ่งนัก

ครืน! เครื่องบินลำมหึมาลำหนึ่งบินผ่านจากระยะไม่ไกลนัก ทำเอาชายหนุ่มมองอย่างตะลึงงันพลางทอดถอนใจชื่นชม “ปัญญาของมนุษย์นั้นช่างเทียมฟ้าเสียจริง สามารถอาศัยพลังภายนอกก็เหาะเหินเดินอากาศได้ ยินว่ายังเคยไปถึงดวงจันทร์มาแล้ว เรื่องนี้แม้แต่ตัวบรรพชนเช่นข้ายังไม่กล้าลองทำเลย วายุคมเก้าชั้นฟ้านั่นน่ะหรือ แม้แต่เซียนยังถูกเป่าจนตายได้! จึๆ! ไม่แปลกใจเลยที่พวกอสูรอย่างเราต้องเสื่อมถอย หากเผ่าอสูรเรามีปัญญาเพียงครึ่งหนึ่งของมนุษย์ เมื่อก่อนก็คงไม่...” เขาพึมพำกับตัวเองโดยไม่รู้เลยว่าตนได้ก่อความโกลาหลใหญ่หลวงเพียงใด