กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอสมุดโม่อวี่
⬢⬢⬢
ตอนที่ 31 บทที่ 31 ดั่งสุนัขเฝ้าบ้านและไก่ดิน
โจวเฉินชะงักงัน นึกว่าตนเองหูฝาดไป ทางด้านเหลียวเสี่ยวจิ้นแผดเสียงคำรามก้อง กระบี่บินที่ทั้งเล่มใสราวกับคริสตัลม่วงพุ่งออกมาจากปากของมัน ลวดลายสีทองเก้าสายบนกระบี่พลันปรากฏชัดขึ้นมา กลายเป็นลำแสงสีม่วงทองกว้างคืบยาวสามวาเก้าสายคล้ายผืนแพร พุ่งเข้าฟาดฟันใส่หญิงหนึ่งชายสามตรงหน้า เสียงดังสนั่นหวั่นไหวดังระงมจนแผ่นดินในรัศมีสิบวาถึงกับสั่นสะเทือน ความรุนแรงนั้นช่างน่าเกรงขามไร้ผู้ต้านทานอย่างแท้จริง