0020

⬢⬢⬢

ตอนที่ 20 ตั๊กแตนจับจักจั่น

โจวชิงพยักหน้าอย่างไม่อิดออดแล้วกล่าวว่า “ไม่มีปัญหา ข้านับหนึ่งถึงสาม แล้วพวกเราก็โยนพร้อมกัน ข้าโยนคัมภีร์ ส่วนเจ้าโยนคน!”

มารโลหิตเทียนเสวียนรู้สึกผิดสังเกตขึ้นมาฉับพลัน เมื่อลองคิดทบทวนคำพูดของโจวชิงดูอีกครั้ง เขาก็ยิ้มขมขื่น เจ้าเด็กนี่ถือโอกาสด่าคนอยู่ชัด ๆ!

ทว่าเวลานี้ไม่ใช่เวลามาใส่ใจเรื่องเล็กน้อยเหล่านั้น มารโลหิตเทียนเสวียนจึงรวบรวมจิตสำนึกทั้งหมดที่มีเพื่อป้องกันไม่ให้โจวชิงเล่นตุกติก

“หนึ่ง!” “สอง!” “สาม!” ทั้งสองโยนคนและคัมภีร์ในมือออกไปพร้อมกัน ทั้งสองไม่ได้สังเกตเลยว่า ในชั่วขณะที่โจวชิงโยนคัมภีร์สวรรค์โกวเฉินออกไปนั้น สองมือของเขาก็ได้บีบเคล็ดอาคมประหลาดตามไปด้วย ส่วนในร่างของคนที่มารโลหิตเทียนเสวียนโยนมานั้น ได้แฝงไว้ด้วยแสงโลหิตจาง ๆ สายหนึ่ง