เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอสมุดโม่อวี่
⬢⬢⬢
ตอนที่ 13 ราชันหมาป่าแปดขั้ว
“อ๊าก!” บนยอดเขาเล็กๆ อันเงียบสงบในเขตชานเมือง บัดนี้กลับไม่เป็นเช่นนั้น ชายฉกรรจ์ร่างใหญ่เจ็ดแปดคนกำลังล้อมหญิงสาวหน้าตางดงามอายุราวสามสิบสี่ปีไว้ บนพื้นเต็มไปด้วยกลิ่นคาวเลือด นอกจากนี้ยังมีศพของชายฉกรรจ์อีกไม่กี่คนนอนทอดกายอยู่
อวัยวะภายใน ลำไส้ และชิ้นส่วนร่างกายมนุษย์กระจัดกระจายเกลื่อนพื้น
“เม่ยหู เจ้าอย่าขัดขืนอีกเลย พวกเราคนเยอะขนาดนี้สามารถล้อมเจ้าจนตายได้แน่ อีกอย่างเมื่อครู่ข้าเพิ่งส่งข่าวไปบอกท่านราชันหมาป่า เชื่อว่าไม่เกินหนึ่งธูปเวลา ท่านราชันหมาป่าจะมาถึงที่นี่”
ถึงเวลานั้น ต่อให้เจ้าอยากตายก็ยังยาก
สู้ยอมมอบ <คัมภีร์สวรรค์โกวเฉิน> แล้วยอมจำนนแต่โดยดีเถิด รอให้ท่านราชันหมาป่ามาถึง บางทีเจ้าอาจได้รับการไว้ชีวิต” ชายฉกรรจ์ที่เป็นหัวหน้ากล่าวด้วยเสียงทุ้มต่ำ
“พี่ใหญ่! จะพูดมากกับนางไปทำไม พวกเราขึ้นไปจับนางเถิด! เผ่าจิ้งจอกเม่ยหูของพวกนางมีแต่สาวงาม เหมาะสมให้พี่น้องเราเสพสมยิ่งนัก!” “ฮ่า! ฮ่า!” ชายฉกรรจ์โดยรอบต่างหัวเราะด้วยความกำหนัด
เม่ยหูกัดฟันแน่น แต่ตอนนี้ร่างกายของนางถึงขีดจำกัดแล้ว หากเอ่ยปากพูดยามที่พลังหลุดพ้นจากจุดดึงรั้ง นางอาจสลบไสลไปทันที
นางสัมผัส <คัมภีร์สวรรค์โกวเฉิน> ในอกโดยสัญชาตญาณ ความหวังของคนในเผ่าอยู่ที่หนังสือเล่มนี้และตัวนาง แต่ทว่า...