0006

⬢⬢⬢

ตอนที่ 6 สังหารสี่ลักษณ์

เวลาผ่านไปหนึ่งวันโดยไม่มีเหตุการณ์ใดเกิดขึ้น เหลียวเสี่ยวจิ้นและโจวชิงต่างพยายามรวบรวมสมาธิและปราณของตนให้มั่นคง ฝ่ายเจ้าพวกปีศาจน้อยเองก็ไม่มีความเคลื่อนไหวใด ราวกับว่ามีเรื่องสำคัญที่ต้องทำและไม่กล้าก่อเรื่องวุ่นวาย เมื่อถึงเย็นวันถัดมา ในที่สุดเครื่องบินก็ร่อนลงจอดที่ลาสเวกัส

ทันทีที่ลงจากเครื่อง กลิ่นไอความร้อนก็ปะทะเข้าใส่ใบหน้า “ลาสเวกัสแห่งนี้เป็นเพียงโอเอซิสกลางทะเลทราย การที่สามารถพัฒนามาได้ถึงขนาดนี้ช่างเป็นปาฏิหาริย์จริง ๆ” โจวชิงมองดูแสงนีออนที่ส่องประกายและโรงแรมท่องเที่ยวขนาดมหึมาอันเป็นเอกลักษณ์พลางทอดถอนใจด้วยความตื้นตัน

“อาจารย์ ท่านเลิกทอดถอนใจได้แล้ว พวกปีศาจน้อยนั่นหนีไปหมดแล้ว”

“ไม่ต้องรีบ พลังอิทธิฤทธิ์แห่งลัทธิเต๋าของจีนเราจะไปสู้ไสยเวทครึ่ง ๆ กลาง ๆ ที่พวกปีศาจน้อยนั่นลอบเรียนมาได้อย่างไรกัน เราหาที่พักกันก่อน ค่อยรอให้ฟ้ามืดแล้วจึงค่อยลงมือ”

ภายในโรงแรมเมืองเก่าลาสเวกัส โจวชิงและเหลียวเสี่ยวจิ้นมองดูห้องพักที่มีกลิ่นอับ แสงไฟสลัว และพรมที่สีซีดจาง โจวชิงถอนหายใจ “ไม่นึกเลยว่าที่พักที่นี่จะแพงถึงเพียงนี้ เงินเก็บทั้งหมดของข้าพกมาเพียงสิบกว่าหมื่นดอลลาร์สหรัฐ จะใช้ได้นานสักเท่าไหร่กัน แล้วเจ้าอีกล่ะ?”