บทที่ 197: มุ่งหน้าไปโรงพยาบาลจิตเวช

บทที่ 197: มุ่งหน้าไปโรงพยาบาลจิตเวช

หลังกลับมาถึงฐานที่มั่นชั่วคราวแล้ว เมื่อเห็นว่าที่นี่ยังคงเหมือนเดิม ซ่งฉือก็ถอนหายใจอย่างโล่งอก

เขาอดกังวลไม่ได้ว่าฐานที่มั่นชั่วคราวจะเกิดเรื่องไม่คาดฝันขึ้น

ซ่งฉือไปหาหัวหน้าขบวนและเล่าเหตุการณ์ก่อนหน้านี้ให้ฟัง

“แมงมุมพิกลหน้าคนเหรอ?” หัวหน้าขบวนขมวดคิ้ว สีหน้าดูไม่ค่อยดี

พวกเขาได้ยินเรื่องแมงมุมพิกลหน้าคน สิ่งพิกลขั้นสองตัวนี้มานานแล้ว แต่ยังไม่เคยเห็นกับตา

ถ้าไม่ใช่เพราะพวกเขาเคยเห็นแมงมุมพิกลลวงประสาท ก็คงคิดว่าสิ่งพิกลตัวนี้ไม่มีอยู่จริง

ไม่นึกเลยว่าแมงมุมพิกลหน้าคนจะปรากฏตัวขึ้นในเวลานี้

จากที่ฟังซ่งฉือเล่า แมงมุมพิกลหน้าคนรับมือยากยิ่งกว่าเดิมเสียอีก