กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Jane Translate
บทที่ 189: มาแล้วก็ไป
หลินเปียวกลายเป็นมนุษย์หมาป่าเนตรเดียว ดวงตาขนาดใหญ่สีแดงฉานเพียงข้างเดียวเปล่งประกายสีชาด
โม่ปู้ฝานถือกริชปรากฏตัวอยู่ใกล้ๆ จากนั้นร่างของเขาก็หายวับไปอีกครั้ง
ส่วนซ่งฉือเรียกหุ่นไม้แพะรับบาปออกมาแต่เนิ่นๆ แล้วนำไปวางไว้ห่างจากจุดนี้พอสมควร
ซ่งฉือไม่ได้หวังว่าหุ่นไม้แพะรับบาปจะช่วยได้มากแค่ไหนในการต่อสู้แบบนี้ ขอแค่ให้มันอยู่ไกลๆ และรับความเสียหายแทนเขาได้ก็พอ
ซ่งฉือถือปืนรางแม่เหล็กพลังแสงที่ชาร์จเต็มร้อยเปอร์เซ็นต์ พร้อมยิงได้ทุกเมื่อ
เมื่อรับมือกับสัตว์กลายพันธุ์เหนือสามัญขั้นสอง ลูกดอกหน้าไม้ธรรมดาก็แทบไม่มีประโยชน์อีกต่อไป