บทที่ 160: เขตแดนพิกล

บทที่ 160: เขตแดนพิกล

จากนั้น สยงป้าเทียนก็พาคนกลุ่มหนึ่งเดินออกมาจากอาคารฝั่งตรงข้าม

พวกซ่งฉือก็เดินตามออกมาด้วย

ทั้งสองฝ่ายยืนประจันหน้ากัน ห่างกันราวสิบกว่าเมตร

ไม่มีใครกล้าเข้าใกล้เกินไป

สีหน้าของสยงป้าเทียนดูประหลาดยิ่งกว่าเพิ่งกินเนื้อเสียอีก มุมปากกระตุกไม่หยุด สุดท้ายเขาก็กัดฟันพูดว่า “ผู้อำนวยการซูยอมรับข้อเสนอของพวกนายแล้ว เราจะพาเว่ยเมิ่งเจียกลับไปได้แค่คนเดียว และจะชดเชยให้พวกนายด้วย”

จางอวี่ที่ยืนอยู่ข้าง ๆ เลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อยเมื่อได้ยินข่าวนี้

ผลลัพธ์นี้เกินความคาดหมาย แต่ก็ยังพอเข้าใจได้

อย่างไรก็ตาม จางอวี่ไม่ได้คลายความระวังลง จากความเข้าใจที่เขามีต่อผู้อำนวยการซู อีกฝ่ายไม่ใช่คนที่พูดจาด้วยง่าย ๆ