บทที่ 156: สถานการณ์ตึงเครียดพร้อมปะทุ

บทที่ 156: สถานการณ์ตึงเครียดพร้อมปะทุ

บทที่ 156:

“หัวหน้าขบวน ไม่ต้องกังวล มีฉันอยู่ คนพวกนี้ไม่คณามือหรอก” หลินเปียวพูดต่อ “ฉันเห็นพวกเขามานานแล้ว เดิมทีคิดว่าจะสะกดรอยตามดูว่าพวกเขาต้องการทำอะไร ใครจะคิดว่าเป้าหมายของพวกเขาจะเป็นที่นี่ของเรา”

เมื่อเห็นหลินเปียวกลับมา ทุกคนก็คลายกังวลลงมาก

หลินเปียวเป็นนักรบพันธุกรรมขั้นสองสายต่อสู้ จึงสามารถเมินการโจมตีจากกระสุนเหล่านี้ พุ่งเข้าไปประชิดคนพวกนั้น แล้วสังหารทั้งหมดได้จริง

โม่ปู้ฝานซึ่งอยู่ลำดับ 2 ก็ทำได้เช่นเดียวกัน แถมยังไม่จำเป็นต้องต่อสู้ซึ่งหน้าอีกด้วย