บทที่ 138: ยังมีชีวิตอยู่

บทที่ 138: ยังมีชีวิตอยู่

บทที่ 138:

ทันทีที่หัวหน้าขบวนตะโกนเสียงเข้ม ก็มีคนหลายคนวิ่งเข้ามา และจำนวนคนที่ตามมาก็เพิ่มขึ้นเรื่อยๆ

พวกเขาเต็มใจช่วยเรื่องแบบนี้มาก เพราะไม่ว่าจะเป็นซ่งฉือหรือหัวหน้าขบวน ต่างก็มีค่าตอบแทนให้พวกเขา

“ฉันกลับไปพักก่อนนะ” ซ่งฉือพูดจบก็กลับขึ้นรถหุ้มเกราะขนาดยักษ์

ผู้ครองลำดับหลายคนที่เหลืออยู่ยืนมองภาพตรงหน้าด้วยความงุนงง

ตอนนี้อารมณ์ของผู้ครองลำดับเหล่านี้พลุ่งพล่านจนแตะระดับที่ไม่เคยเป็นมาก่อน

โดยเฉพาะหลินเปียว หลังจากเลื่อนเป็นลำดับ 2 แล้ว ความมั่นใจของเขาก็พุ่งทะลุเพดาน เขาคิดว่าตัวเองกลายเป็นผู้ครองลำดับที่เก่งที่สุดในขบวนรถไปแล้ว

แต่ถึงอย่างนั้น ต่อให้เป็นเขา หากต้องการทำลายเรือยอชต์สักลำ ก็ไม่มีทางทำได้ภายในหนึ่งวินาที

ถ้าวิธีการแบบที่ซ่งฉือใช้ได้ผลกับผู้ครองลำดับด้วยล่ะก็