กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Jane Translate
บทที่ 133: สมาชิกคนที่สองของขบวนรถลำดับ 2
ขบวนรถหยุดลงห่างจากเมืองชิงซานเจ็ดสิบกิโลเมตร
ตอนนี้ดวงอาทิตย์ลับขอบฟ้าไปแล้ว เหลือเพียงแสงอัสดงลอยเอื่อยอยู่บนท้องฟ้า
“พักอยู่ตรงนี้”
ซ่งฉือกับคนอื่น ๆ ขมวดคิ้วพลางลงจากรถออฟโรดหนักหกล้อของหัวหน้าขบวน
ช่วงนี้พวกเขาติดตามหัวหน้าขบวนไปสอบถามคนที่มีปัญหาทางจิตกลุ่มนี้ด้วยกัน
แต่ผลที่ได้กลับทำให้พวกเขาผิดหวังอย่างมาก
คนกลุ่มนี้มีอาการหนักยิ่งกว่าผู้ป่วยจิตเวชเสียอีก พูดจาไร้เหตุผลโดยสิ้นเชิง แววตามีเพียงความสับสนกับความหวาดกลัว และเอาแต่ร้องขอชีวิต พูดถึงการหลบหนี พูดถึงสัตว์ประหลาดอยู่ไม่หยุด