กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Jane Translate
บทที่ 92: สิ่งพิกลประหลาด
บทที่ 92:
พี่หลี่ถึงกับใจสะดุ้ง รูม่านตาขยายโดยไม่รู้ตัว เขาเองก็ไม่เข้าใจอยู่เหมือนกันว่าทำไมหัวหน้าขบวนของเมื่อวานกับวันนี้ถึงมีวิธีจัดการต่างกันลิบลับ
แต่เขาไม่ได้ถามอะไร เพียงก้มหน้าสตาร์ตรถออฟโรดหนักหกล้อ จากนั้นก็กระแทกคันเร่ง
รถออฟโรดหนักหกล้อเร่งเครื่องพุ่งไปข้างหน้า
“หา?”
“มีคนถูกฆ่า!”
“อย่านะ!”
คนกว่าสิบคนที่อยู่ข้างหน้าเห็นได้ชัดว่าไม่คิดเลยว่าหัวหน้าขบวนจะขับรถพุ่งเข้าใส่ทันทีโดยไม่พูดพร่ำทำเพลง
ในสายตาพวกเขา ต่อให้หัวหน้าขบวนไม่อยากแจกทรัพยากรให้ฟรีอีกครั้ง ก็คงไม่ถึงขั้นฆ่าคนหรอกมั้ง?