บทที่ 78: สิ่งที่ใช้แลกเปลี่ยนคือคน

บทที่ 78: สิ่งที่ใช้แลกเปลี่ยนคือคน

บทที่ 78:

ภาพเหตุการณ์พิกลเช่นนี้สร้างแรงกระแทกทางสายตาและความตกตะลึงให้กับทุกคนในขบวนรถอย่างรุนแรง

ขบวนรถนี้แตกต่างจากขบวนรถที่พวกเขาเคยพบเห็นก่อนหน้านี้โดยสิ้นเชิง

ทุกคนถอยหลังไปหลายก้าวโดยไม่รู้ตัว แววตาเต็มไปด้วยความตึงเครียดและหวาดกลัว

“หัวหน้าขบวน ทำยังไงดี?” เจ้าลิงถามเสียงเบา

“ฟังที่ฉันสั่งไว้ ถ้าไม่ต้องลงมือกันได้ก็ดีที่สุด” หัวหน้าขบวนพูดด้วยน้ำเสียงเคร่งขรึม จากนั้นก็ก้าวออกไปข้างหน้าแล้วตะโกนเสียงดังว่า “ทุกคนหลบเปิดทาง ให้ขบวนรถนี้ผ่านไปก่อน”