บทที่ 37 เตาหลอมเดินทางไกล

บทที่ 37 เตาหลอมเดินทางไกล

หลินเปียวกับเจ้าลิงจำใจลงจากรถ

“หัวหน้าขบวน จะปล่อยไอ้สารเลวสองคนนั้นไปจริง ๆ เหรอครับ? ถ้าเป็นแบบนี้ ต่อไปอาจมีคนเอาอย่างมากขึ้นนะครับ” หลินเปียวพูดด้วยความโกรธ พร้อมบอกสิ่งที่เขากังวล

“โทษผมเองครับที่ไม่ได้ตามหัวหน้าขบวนติด ๆ เลยเปิดโอกาสให้ไอ้สารเลวสองคนนั้นลงมือได้” เจ้าลิงพูดอย่างรู้สึกผิด

ส่วนซ่งฉือกลับมาถึงรถของตัวเองแล้ว และกำลังกินข้าวอยู่

ถ้าชักช้าอีกหน่อย คงอดกินของร้อน ๆ กันพอดี

หัวหน้าขบวนไม่ได้อธิบายอะไร เขาเดินมาหาซ่งฉือแทน เมื่อเห็นซ่งฉือกินข้าวอย่างไม่ทุกข์ร้อน ก็อดสงสัยไม่ได้ “นายไม่กลัวว่าฉันจะถูกฆ่าตายเหรอ?”

“ไม่กลัว”