บทที่ 24: ทุ่มหมดหน้าตัก

บทที่ 24: ทุ่มหมดหน้าตัก

[P002] พวกเขาพบว่าซ่งฉือต่างจากพวกเขา เขาไม่ได้ล้อมไท่สุ่ยเอาไว้ แต่ยังคงยิงใส่เจ้าสาวผีชุดแดงเหล่านั้นต่อไป

[P003] พวกเขาไม่เข้าใจเลยว่าซ่งฉือกำลังคิดจะทำอะไร

[P004] นี่ไม่ใช่การเสียลูกดอกหน้าไม้ไปเปล่าๆ หรอกเหรอ?

[P005] “นายมีเรื่องแค้นกับเธอเหรอ?” เจ้าลิงถามอย่างสงสัย

[P006] “ไม่มี ฉันแค่อยากยิงเธอ” ซ่งฉือตอบอย่างตรงไปตรงมา แต่มือยังคงยิงต่อไม่หยุด

[P007] ไม่นานนัก

[P008] ลูกดอกกว่าสิบเจ็ดดอกที่เขาแบกกลับมาแทบจะถูกยิงจนหมด เหลือไว้เพียงสามดอกสำหรับป้องกันตัว

[P009] เมื่อเห็นข้อความแจ้งเตือนของที่ดรอปลงมาปรากฏขึ้นทีละรายการ ซ่งฉือก็เผยรอยยิ้มดีใจออกมา เขาดูตื่นเต้นยิ่งกว่าตอนเห็นไท่สุ่ยเสียอีก