ตอนที่ 204 เผาไปสามวันสามคืน แต่เขาไม่สนใจ

ตอนที่ 204 เผาไปสามวันสามคืน แต่เขาไม่สนใจ

กองทัพใหญ่ขององค์ชายรองยังคงอยู่กึ่งกลางทาง เมืองเหวินอันก็ต้านทานไม่ไหวเสียแล้ว

เสิ่นเหลียวหยัดยืนอยู่บนกำแพงเมือง ทอดมองค่ายทหารของกองทัพโม่เป่ยที่มืดฟ้ามัวดินอยู่ไกลตาโดยไร้ความรู้สึก เกราะบนกายเขาเต็มไปด้วยรอยดาบและรูลูกศร มิได้ผลัดเปลี่ยนมาหลายวันแล้ว ในดวงตาเขาเปี่ยมไปด้วยเส้นเลือดฝอย ริมฝีปากแห้งแตกเป็นรอยแผลปริเลือด ฟางเหล่ยยืนอยู่ข้างกายเขา ใบหน้าซีดขาว น้ำเสียงแหบพร่าจนแทบฟังมิได้ยิน

“ท่านแม่ทัพ ลูกศรในเมืองใกล้จะหมดสิ้นแล้ว หินทุ่มศึกและท่อนไม้กลิ้งศึกก็เหลืออยู่เพียงน้อยนิด เหล่าทหารหาญมิได้กินข้าวอิ่มท้องมาสามวันแล้ว หากเป็นเช่นนี้ต่อไป เกรงว่า—”

เสิ่นเหลียวมิได้หันศีรษะกลับไป “เกรงสิ่งใดรึ”

ฟางเหล่ยมิได้กล่าวสืบไป คนทั้งสองต่างล่วงรู้คำตอบดี