ตอนที่ 200 ลงโทษเบาแล้วปล่อยผ่าน

ตอนที่ 200 ลงโทษเบาแล้วปล่อยผ่าน

เช้าวันรุ่งขึ้น ทหารยามนอกจวนติ้งซีอ๋องก็ถอยร่นไปดั่งกระแสน้ำ เงียบเชียบไร้สุ้มเสียง บรรดาองครักษ์ผู้สวมใส่เกราะเหล่านั้นหายวับไปในหนึ่งราตรี ประหนึ่งไม่เคยมาเยือนมาก่อน ยามที่เฒ่าจ้าวคนเฝ้าประตูเปิดประตูจวน เห็นภายนอกว่างเปล่าโล่งเตียน กระทั่งเงาสักสายก็ยังไม่มี เขาชะงักงันไปชั่วครู่ ขยี้ตาตนเอง ยืนยันว่าตนมิได้มองผิดไป จึงหันหลังวิ่งกลับเข้าไปด้านใน พลางวิ่งพลางร้องตะโกนว่า “ถอนไปแล้วถอนไปแล้ว คนถอนไปหมดแล้ว” อาจงเดินออกมาต้อนรับจากด้านใน ถามว่าสิ่งใดถอนไปแล้ว เฒ่าจ้าวบอกว่าทหารยามนอกจวน ถอนกำลังไปจนหมดสิ้น ไม่หลงเหลือไว้แม้แต่คนเดียว อาจงยืนอยู่ตรงนั้น นิ่งเงียบไปครู่หนึ่ง พยักหน้าขึ้นลง มิได้เอ่ยสิ่งใดออกมา