เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 183 การสอบขุนนางวสันต์
ข่าวคราวทยอยแว่วมาเป็นระยะ การเปลี่ยนตัวกรรมการสอบ การเปลี่ยนหัวข้อสอบ ทำให้กรมพิธีการต้องยุ่งจนหัวหมุนแทบไม่ได้หยุดพักอีกครา ทว่าในที่สุดก็รอจนถึงวันประกาศผลการสอบขุนนางวสันต์ เมืองหลวงพลันกลับมาคึกคักเดือดพล่านขึ้นมาอีกหน
ท้องฟ้ายังมิทันสาง บริเวณหน้าประตูสนามสอบขุนนางก็เนืองแน่นไปด้วยผู้คน เหล่าผู้เข้าสอบขุนนางในชุดเสื้อยาวต่างเบียดเสียดกันอยู่หน้าป้ายประกาศ ยืดคอยาว เขย่งปลายเท้า บ้างตึงเครียดจนใบหน้าซีดขาว บ้างแสร้งทำเป็นสงบเยือกเย็นพลางโบกพัด บ้างหลับตาปี๋มิติดกล้ามอง ต้องวานให้สหายร่วมบ้านเกิดไปดูแทน ชั่วพริบตาที่แผ่นป้ายรายชื่อถูกปิดประกาศ เสียงร้องไห้ เสียงหัวเราะ เสียงทอดถอนใจ และเสียงโห่ร้องยินดีก็คลุกเคล้าปะปนกัน ดุจดั่งโจ๊กที่กำลังเดือดพล่านในหม้อ
บางคนสอบติด ก็นั่งคุกเข่าโขกศีรษะลงกับพื้น โขกจนหน้าผากแตกเลือดซึม บางคนสอบไม่ติด ก็ยืนนิ่งอึ้งอยู่ตรงนั้นไม่ไหวติง ราวกับถูกสูบดวงจิตวิญญาณออกไปเสียสิ้น บางคนสอบติด ก็โผกอดสหายร่วมบ้านเกิดข้างกายร่ำไห้โฮ บางคนสอบไม่ติด ก็ร่ำไห้เช่นกัน ซ้ำยังร่ำไห้เสียงดังระงมยิ่งกว่าคนที่สอบติดเสียอีก นี่แหละคือการสอบขุนนาง พากเพียรข้างหน้าต่างหนาวเหน็บนับสิบปี จะรุ่งโรจน์หรือล้มเหลวในชั่วพริบตา ล้วนตัดสินอยู่บนกระดาษแผ่นนี้แผ่นเดียว