เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 172 คดีทุจริตการสอบ 3
ไม่ว่าในเมืองหลวงจะผันแปรไปอย่างไร หออี่หงก็ยังคงเหมือนเช่นวันวาน ประตูหน้าแขวนโคมไฟสีแดงชาดไว้สองใบ กลางวันแสกๆ ไม่ได้จุด ทว่ากลับแดงสะดุดตายิ่งนัก ป้ายแนวนอนเหนือกรอบประตูเขียนอักษรสามคำว่า “หออี่หง” ลายเส้นตัวอักษรเด่นชัดอย่างยิ่ง คล้ายกับกลัวว่าผู้คนจะมองไม่เห็น ประตูหน้ามีบ่าวชายหอคณิกาสองคนยืนอยู่ สวมใส่ชุดผ้าหยาบสั้นสีน้ำเงินที่สะอาดสะอ้าน เห็นคนเดินมาก็ไม่ส่งเสียงร้องเรียกลูกค้า เพียงแต่ค้อมกายลงเล็กน้อย กิริยาท่าทางพอดิบพอดีไร้ที่ติ
ลั่วจิ่นอวี๋ยืนอยู่หน้าประตู เงยหน้ามองป้ายแนวนอนแผ่นนั้นแวบหนึ่ง มุมปากโค้งขึ้นเล็กน้อย เซี่ยหลานยืนอยู่ด้านหลังนาง ยังคงมีสีหน้าไร้อารมณ์เช่นเดิม ทว่าหากมีใครเข้ามามองใกล้ๆ ก็จะสามารถพบว่าภายใต้สีหน้าที่นิ่งสงบดั่งขุนเขาบนใบหน้าของเขานั้น มีลางบอกเหตุรางๆ ว่าบางสิ่งกำลังพังทลายลงมา ลั่วจิ่นอวี๋หันหน้ากลับไปมองเขาแวบหนึ่ง รู้สึกว่าท่าทางเช่นนี้ของเขาช่างคุ้นตายิ่งนัก นึกถึงตอนที่อยู่กว่างหลิง ยามไปที่ปู้ปู้เหลียนเป็นครั้งแรก เซี่ยหลานก็มีสีหน้าเช่นนี้ นางอดหัวเราะไม่ได้