ตอนที่ 162 ไม่คิดชีวิต ไม่หวังชัย ไม่ตั้งรับ รุกเพียงอย่างเดียว

ตอนที่ 162 ไม่คิดชีวิต ไม่หวังชัย ไม่ตั้งรับ รุกเพียงอย่างเดียว

ลั่วจิ่นอวี๋นั่งอยู่ในห้องหนังสือตลอดทั้งช่วงบ่าย

กระดาษถูกเขียนไปแผ่นแล้วแผ่นเล่า ตัวอักษรทิ้งตัวลงทีละตัว นางกำลังคัดลอกตามอักษรน้อยปักดอกไม้ของฮูหยินเว่ย ทว่าปลายพู่กันกลับดุดันกว่าวันวานมากนัก เส้นขวางไม่เรียบตรงเส้นตั้งไม่เที่ยงตรง ระหว่างรอยตวัดซ้ายขวาแฝงเร้นไปด้วยปราณอำมหิตอันยากจะอธิบายอยู่หลายส่วน ชิงไต้เข้ามาส่งน้ำชาสองครา ทุกครั้งที่เข้ามาล้วนแลเห็นคุณหนูนั่งอยู่หลังโต๊ะหนังสือ ก้มหน้าก้มตา ด้านหน้าคลี่แผ่กระดาษเซวียน ข้อมือยกค้าง เขียนไปทีละขีดละเส้น เขียนสิ่งใดนั้น นางมิกล้ามอง ยามส่งชาคราแรก กระดาษบนโต๊ะยังคงขาวสะอาดสะอ้าน ยามส่งชาคราที่สอง กระดาษเสียกลับกองพะเนินเป็นเนินย่อม ๆ แล้ว ขยำรวมเป็นก้อน ๆ บ้างถูกคราบหมึกซึมเปรอะจนทั่ว บ้างเขียนเพียงครึ่งเดียว บ้างเขียนจนเต็มแล้วขีดทิ้ง ชิงไท่มิกล้าซักไซ้ นำชาใหม่เปลี่ยนขึ้นไป เก็บชาเก่าออก แล้วล่าถอยออกมาอย่างแผ่วเบา