กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 160 เซี่ยเยี่ยนชิง เจ้าเกิดปีจอหรือ
ยามกลับถึงจวนก็เป็นเวลาล่วงเข้ากลางดึกแล้ว
ยามลั่วจิ่นอวี๋พลิกกายข้ามกำแพงลานหลังเข้ามา ในเรือนเงียบสงัด มีเพียงเสียงลมพัดผ่านดงไผ่ดังซ่า ๆ ดวงจันทร์คล้อยไปทางทิศประจิมแล้ว ทอดเงาแสงสีขาวอมน้ำเงินสลัวรางครอบคลุมพฤกษา ภูเขาจำลอง และทางเดินสายเล็กในลานเรือนเอาไว้ นางเพิ่งจะแตะถึงพื้น ยังมิทันยืนให้มั่นคง เสียงแหวกอากาศอันเฉียบคมสายหนึ่งพลันพุ่งตรงเข้าใส่ใบหน้า นางมิได้หลบ เพียงยื่นมือออกไปคว้า ก็รับจอกชาที่ลอยละลิ่วมาใบนั้นไว้ได้อย่างมั่นคง น้ำในจอกชากระเซ็นออกมาสองสามหยด ตกต้องบนหลังมือนาง ยังคงหลงเหลือไออุ่น