กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 145 เจ้ารู้มากเกินไปแล้ว
เช้าตรู่วันรุ่งขึ้น บรรยากาศในโถงใหญ่กรมอาญาเคร่งขรึมเย็นเยียบ เหนือโถงแขวนป้ายอักษร “คันฉ่องกระจ่างแขวนสูง” เจ้าหน้าที่ศาลสองแถวยืนเรียงรายสองฟากฝั่งอย่างพร้อมเพรียง เสนาบดีกรมอาญาโจวเซิ่นนั่งอยู่กลางโถง สีหน้าเคร่งเครียด น่าเกรงขามโดยมิต้องโกรธเกรี้ยว เขานับเป็นขุนนางเฒ่าสามราชสำนัก ผ่านลมฝนมาโชกโชน ไม่เคยมีสถานการณ์ใดที่เขาไม่เคยพานพบ และความลื่นไหลประนีประนอมก็คือหลักการครองตนเป็นขุนนางที่สำคัญที่สุดของเขา คดีความในวันนี้ เขาไม่อยากรับไว้เลยจริงๆ หากรับไว้ก็เท่ากับเป็นศัตรูกับองค์ชายใหญ่ หากไม่รับก็มิอาจอุดปากราษฎรทั้งใต้หล้า ยิ่งมิอาจต้านทานการรุกคืบกดดันทีละก้าวขององค์ชายรองในราชสำนักได้