ตอนที่ 140 อัครเสนาบดีลั่วขอลาออก

ตอนที่ 140 อัครเสนาบดีลั่วขอลาออก

ช่วงสิ้นปีใกล้เข้ามา ทว่าเมืองหลวงกลับไร้ซึ่งบรรยากาศแห่งวันขึ้นปีใหม่แม้แต่น้อย

หากเป็นปีก่อน ๆ เวลานี้ ตลาดบนท้องถนนคงคึกคักขึ้นนานแล้ว แผงขายภาพปีใหม่ ขายกลอนคู่ ขายประทัดดอกไม้ไฟ ตั้งเรียงรายตั้งแต่หัวถนนไปจนสุดท้ายถนน เด็ก ๆ มุดไปมาท่ามกลางฝูงชน ในมือกำถังหูลู่ที่เพิ่งซื้อมา ผลซานจาสีแดงสดเคลือบน้ำตาลแวววาว กัดหนึ่งคำก็เปรี้ยวอมหวาน ทว่าปีนี้ แผงค้าเหล่านั้นกลับลดหายไปเกินครึ่ง สองสามแผงที่เหลือขายของรับปีใหม่ หน้าแผงก็เงียบเหงาไร้ผู้คน ราษฎรแทบจะไม่มีข้าวกินอยู่รอมร่อ แล้วจะเอาเงินเหลือที่ไหนมาซื้อหาของรับปีใหม่เล่า

เมื่อเพิ่มภาษีอากรขึ้นสองส่วน แม้แต่เงินจะตัดเสื้อผ้าสักไม่กี่ตัวก็ยังไม่มี โรงรับจำนำทางใต้ของเมืองมีคนเข้าแถวยาวเหยียด บ้างจำนำเสื้อนวม บ้างจำนำผ้านวม บ้างจำนำสิ่งของมีค่าเพียงไม่กี่ชิ้นที่เหลืออยู่ในบ้าน เถ้าแก่ดีดลูกแก้วลูกคิดด้วยสีหน้าไร้ความรู้สึก ทั้งยังกดราคาหนักมือกว่ายามปกติเสียอีก เจ้าไม่จำนำ ก็มีคนอื่นมาจำนำอีกถมเถ ยุคสมัยนี้ มันก็เป็นไปตามหลักเหตุผลเช่นนี้เอง