กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 86 เริงระบำรับลมวสันต์
การที่ปู้ปู้เหลียนสามารถยืนหยัดอย่างมั่นคงในเมืองกว่างหลิงมาได้หลายปี อีกทั้งยังครองตำแหน่งหอนางโลมอันดับหนึ่งในเมืองได้อย่างเหนียวแน่น ย่อมต้องมีจุดที่ไม่ธรรมดาของตนเอง
ลั่วจิ่นอวี๋และเซี่ยหลานก้าวข้ามผ่านประตูใหญ่ สิ่งที่ปะทะเข้ามาเบื้องหน้าหาใช่กลิ่นอายอันยั่วยวนหยาบโลนเฉกเช่นหอนางโลมทั่วไปไม่ ทั้งยังไม่มีแม่เล้าที่แต่งหน้าทาปากจัดจ้านเอ่ยคำประจบสอพลอโผเข้ามาฉุดดึงแขก ภายในโถงใหญ่สว่างไสวด้วยแสงไฟ เครื่องเรือนจัดวางอย่างประณีตงดงาม โต๊ะเก้าอี้ทำจากไม้จันทน์ ฉากกั้นลายภาพวาดและอักษรพู่กัน ถึงกับแฝงกลิ่นอายอันสง่างามของตระกูลบัณฑิตอยู่หลายส่วน
สตรีสาวนางหนึ่งแย้มยิ้มละไมเดินเข้ามาต้อนรับ