เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 80 ต่างคนต่างมีแผนการ
องค์ชายใหญ่สะบัดแขนเสื้อเดินจากไป ภายในห้องรับแขกจึงตกอยู่ในความเงียบงันอันน่ากระอักกระอ่วน
อีกฝั่งของฉากกั้น อัครเสนาบดีลั่วมองม่านประตูที่แกว่งไกว พลางทอดถอนหายใจยาว ในเสียงถอนหายใจนั้นเต็มไปด้วยความเหนื่อยล้าและจนปัญญา อีกทั้งยังมีความผิดหวังที่ยากจะอธิบายอยู่หลายส่วน เขาหมุนตัวกลับมามองเซี่ยเยี่ยนชิง อ้าปากอยากจะกล่าวอะไร แต่สุดท้ายก็เพียงโบกมือ ไม่ได้เอ่ยคำใดออกมา
ญาติฝ่ายแม่เหล่านั้นต่างก็มองหน้ากันไปมา ในดวงตามีแววตระหนกตกใจ พวกเขาแม้จะมาจากที่ห่างไกล แต่ก็รู้ว่าองค์ชายใหญ่เป็นบุตรสายตรงของฮองเฮา ฐานะสูงส่งยิ่ง เรื่องวุ่นวายเมื่อครู่หากแพร่งพรายออกไป ไม่รู้ว่าจะก่อให้เกิดคลื่นลมโหมกระหน่ำเพียงใด ทว่าองค์ชายใหญ่กลับยังคงถือดีในฐานะมาเอ่ยเช่นนี้ในงานเลี้ยงครอบครัว ช่างเกินไปจริง ๆ
ทางฝั่งนี้ของฉากกั้น ยิ่งเงียบสงัดราวกับป่าช้า
ลั่วอวี้อิ๋งยืนนิ่งงันอยู่กับที่ มองไปยังทิศทางที่องค์ชายใหญ่ลับสายตาไป สีเลือดบนใบหน้าค่อย ๆ จางหายไปจนหมด นิ้วมือของนางกำชายเสื้อแน่นจนข้อนิ้วขึ้นสีขาว ริมฝีปากสั่นระริก ทว่ากลับพูดไม่ออก
หวังซื่อร้อนรนจนเดินวนไปเวียนมา พลางถูมือไปมา ไม่รู้ว่าควรทำเช่นไรดี บรรดาฮูหยินญาติห่างต่างก้มหน้าดื่มชา สายตามองจมูกจมูกมองใจ แสร้งทำเป็นมองไม่เห็นสิ่งใดทั้งสิ้น