กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 49 ย่อมมีคนโง่เขลากระโดดออกมาก่อน
วันที่สามที่ลั่วจิ่นอวี๋หมดสติ รถม้าหน้าประตูจวนชุยยังคงสัญจรไปมาอย่างไม่ขาดสาย
วันนั้นอัครเสนาบดีลั่วได้ยื่นฎีกาขอลาหยุดต่อราชสำนัก ฮ่องเต้ไม่เพียงทรงอนุมัติ แต่ยังทรงพระราชทานวันหยุดเพิ่มให้อีก 5 วัน มีรับสั่งให้เขาคอยดูแลลูกสาวอยู่ที่บ้านอย่างสบายใจ เมื่อเกาอู๋ยงนำฎีกามาส่งคืนถึงจวนชุยด้วยตนเอง ก็ได้นำของพระราชทานระลอกที่สองติดมือมาด้วย นั่นคือโสมคนแก่อายุ 100 ปี 2 ดอก อำพันทะเลชั้นสูง 1 กล่อง และเห็ดหลินจือระดับสูงสุดอีก 2 ต้นที่มีคำร่ำลือว่าช่วย “สงบจิตขวัญตรึงวิญญาณ” ได้
“พระบัญชาด้วยวาจาของฝ่าบาท” เกาอู๋ยงยืนอยู่กลางโถงจวนชุย น้ำเสียงไม่ดังไม่เบา พอเหมาะพอดีที่จะให้ผู้คนในที่นั้นได้ยินชัดเจน “ให้อัครเสนาบดีลั่วดูแลท่านหญิงอย่างสบายใจ เรื่องราวในราชสำนักมิต้องเป็นกังวล ท่านหญิงคือว่าที่ชายาซื่อจื่อติ้งซีอ๋องที่เจิ้นพระราชทานสมรสให้ด้วยตนเอง อีกทั้งยังเป็นผู้เยาว์ของเจิ้น สมุนไพรและยาบำรุงที่ต้องการอันใด ขอเพียงเอ่ยปากมาก็พอ”
อัครเสนาบดีลั่วคุกเข่าสำนึกในพระมหากรุณาธิคุณ ยามลุกขึ้น สายตาพลันปรากฏแววซับซ้อนพาดผ่านวูบหนึ่ง