กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 41 ห้าสิบลี้ทางบูรพาทิศของเมือง
เซี่ยเยี่ยนชิงสาวเท้าดั่งสายลม พกพาความเย็นเยียบของคุกใต้ดินและเจตนาสังหาร ตรงดิ่งไปยังห้องหนังสือของเซี่ยฉงซานท่านอ๋องผู้เฒ่า ดึกดื่นค่อนคืน ภายในห้องหนังสือยังคงมีแสงไฟ เซี่ยฉงซานยังมิได้พักผ่อน กำลังไพล่มือยืนอยู่เบื้องหน้าแผนที่ป้องกันชายแดนเหนือผืนใหญ่ แผ่นหลังดุจขุนเขา
ครั้นได้ยินเสียงฝีเท้า เซี่ยฉงซานมิได้หันกลับมา เอ่ยถามด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำ “เค้นความได้แล้วรึ”
“ขอรับ” เซี่ยเยี่ยนชิงยืนนิ่งอยู่ด้านหลังท่านปู่ น้ำเสียงหนักแน่นเคร่งขรึม “ห้าสิบลี้ทางทิศตะวันออกของเมือง สันเขาวายุดำ ค่ายโจรผาหัวพยัคฆ์”
เซี่ยฉงซานค่อย ๆ หมุนตัวกลับมา ประกายตาเสือสว่างวาบดั่งพยัคฆ์ร้ายที่พร้อมจะโผขย้ำเหยื่อ “สันเขาวายุดำ... ฝังรากมาหลายปี ชัยภูมิอันตราย ปราบปรามหลายคราล้วนอาศัยความได้เปรียบทางภูมิประเทศหลบหนีไปได้ จนเติบใหญ่กล้าแข็ง บังอาจยื่นมือมาแตะต้องว่าที่ชายาซื่อจื่อ จิตใจมันสมควรประหาร ขวัญกล้าเทียมฟ้าจริง ๆ !” เขาปรายตามองหลานชาย “เจ้าคิดจะทำอย่างไร”
เซี่ยเยี่ยนชิงไม่ลังเลแม้แต่น้อย คุกเข่าลงข้างหนึ่ง กุมหมัดคารวะกล่าวว่า “หลานผู้นี้ขอออกคำสั่ง นำคนขึ้นเขาเดี๋ยวนี้เพื่อช่วยจิ่นอวี๋และกวาดล้างค่ายโจรให้ราบคาบขอรับ!”
เซี่ยฉงซานมองเขาอย่างลึกซึ้งคราหนึ่ง มิได้ตอบตกลงในทันที กลับถามขึ้นว่า “ไปคราวนี้อันตรายยิ่ง สถานการณ์ในค่ายโจรยังไม่แจ้ง บางทีอาจมีกับดัก เจ้าจะพาคนไปเท่าใด วางกำลังอย่างไร”