กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 1 แรกพบในงานเลี้ยงในวัง (1)
ยามบ่ายปลายฤดูใบไม้ผลิย่างเข้าฤดูร้อน เรือนฟังหิมะเงียบสงบเสียจนแว่วเสียงกลีบดอกไห่ถังนอกหน้าต่างร่วงหล่น
ลั่วจิ่นอวี๋เอนกายพิงตั่งริมหน้าต่าง ในมือถือตำราเล่มหนึ่งซึ่งกระดาษเปลี่ยนเป็นสีเหลือง ขอบหน้ากระดาษเริ่มรุ่ยเป็นขุย เห็นได้ชัดว่าผ่านการพลิกอ่านซ้ำแล้วซ้ำเล่า บนหน้าปกไร้ชื่อตำรา มีเพียงมุมล่างซ้ายที่สลักอักษรจ้วนขนาดเล็กยิ่งคำว่า “ชุย” เอาไว้
นางอ่านอย่างจดจ่อ กระทั่งเสียงชิงไต้เลิกม่านเดินเข้ามาก็ยังมิได้ยิน
“คุณหนู” ชิงไต้ร้องเรียก น้ำเสียงแฝงความร้อนรนที่สะกดไว้ไม่อยู่
ลั่วจิ่นอวี๋จึงค่อยเงยหน้าขึ้น ปิดตำราเล่มนั้น แล้ววางลงบนโต๊ะเล็กข้างตั่งอย่างเป็นธรรมชาติ ก่อนจะใช้ผ้าเช็ดหน้าผืนหนึ่งที่ปักลายกล้วยไม้คลุมปิดไว้ ท่วงท่าลื่นไหลประดุจเมฆลอยน้ำไหล ราวกับว่าการกระทำที่ปกปิดเช่นนี้ทำมาแล้วนับพันนับหมื่นครั้ง
“มีอันใดหรือ” น้ำเสียงของนางอ่อนโยนสงบนิ่ง ดั่งผืนน้ำในสระยามวสันต์ที่ไม่กระเพื่อมไหว